გილოცავთ ახალ 2011 წელს!!!

ასე გვილოცავს Google

მოკლედ კიდევ ერთხელ გილოცავთ, ამ პოსტს ახლა 11 საათზე ვწერ მაგრამ ის ზუსტად 12 საათზე გამოქვეყნდება.

გისურვებთ ყველაფერს კარგს და საუკეთესოს, ჩემ თავსაც იმავეს.

ჩემს ბლოგს კი მკითხველებს.

გილოცავთ, იმედია ეს წელი 2010 წელზე უკეთესი იქნება ან მისნაირი მაინც.

ჩემთვის ეს კარგი წელი იყო.

P.S. ყველა სურვილი აგსრულებოდეთ.

ყველაფერს დადებითი მხარე უნდა მოუძებნოო…

ამბობენ კარგია თუ ყველაფერს დადებით მხარეს მოუძებნი ხოდა მოვუძებნე დადებითი მხარე იმას რომ ჩემ ბლოგს არავინ კითხულობს:

შემიძლია ვწერო რაც მინდა, მაინც არავინ წაიკითხავს.

ჩემი 2010 წელი

ყველამ დაწერა ეს პოსტი და მეც დავწერ.

მთლიანობაში პროდუქტიული და კარგისმომტანი აღმოჩნდა ეს წელი ჩემთვის. ვრცლად წერის თავი არ მაქ და კნუტისავით ჩამოვთვლი:

  • ისევ წავედი ბანაკში (Buckswood Summer School)
  • განათლების სამინისტრომ დამაფინანსა და ახლა კერძო სკოლაში უფასოდ ვსწავლობ.
  • კარგი ნიშნებისთვის ისევ და ისევ განათლების სამინისტრომ დამასაჩუქრა ლეპტოპით (პატარა ASUS-ით არა)
  • ტრეფიკინგის საწინააღმდეგო კონფერენციაზე ვიყავი წყნეთში, კოპალაში 5 დღე. World Vision-ის ორგანიზებული იყო.
სულ ეს იყო, კიდევ ბანაკსა და კონფერენციაზე ძალიან ბევრი ახალი მეგობარი შევიძინე, თან კარგი მეგობრები, ვხვდები ხოლმე.
რავი მეტი არაფერი “ისეთი” არ მომხდარა. 
სულ ეს იყო ჩემი 2010 წელი.
P.S. ვფიქრობ უაზროდ არ გასულა ეს წელი, იმედია 2011-იც ამის მსგავსი თუ არა უკეთესი იქნება.

საახალწლო მზადება ანუ რა გავაკეთე დღეს

დღეს 31 დეკემბერია, ძალიან სწრაფად მოვიდა და არ მიხარია, რომ ასე სწრაფად გავიდა ერთი წელი.

ყველას გვიყვარს ქართული(შოთის) პური და ამიტომაც ყოველ ახალ წელს მიწევს რიგში დგომა, იმისათვის რომ ვიყიდო ზემოთხსენებული პურის სახეობა.

წელს ჩემ სახლთან არსებული თონე დახურული დამხვდა, ამიტომაც მომიწია პეკინზე გასვლა. იქ რიგში 1 საათი ვიდექი და როდესაც ჩემი რიგი მოვიდა თქვეს:”პურს ნახევარი საათი დააგვიანდება”.

მომიწია  იქ კიდევ ნახევარი საათი ყურყუტი, მაგრამ ღირდა იქ დგომა.

პური სახლში მოვიტანე და ტატიშვილში წავედი წამლის წამოსაღებად და უკან როდესაც მოვდიოდი იმხელა რიგი იდგა თონესთან რო რავიცი… :დ დაახლოებით 25 კაცი(ეგ სადაც მე ვიყიდე) და სხვა თონესთან ბახტრიონის ქუჩის დასაწყისში აი ამხელა რიგი იდგა:

 

 

და ამაზე ორჯერ დიდი რიგი იდგა პეკინზე, თეთრი თონე რომ არის იქ.

მოკლედ პურის შეძენა უკვე დაგვიანებულია, მგონი. თუმცა “დილის” პურს ურიგოდ ყიდიან.

ჩემი პირველი სტატუსი facebook-ზე

ერთ-ერთი მეგობრის Wall-ზე ვნახე შესანიშნავი აპლიკაციის ლინკი, რომელიც გიჩვენებთ თქვენს ყველაზე პირველ სტატუსს, რომელიც გამოაქვეყნეთ facebook-ზე.

ჩემი პირველი სტატუსი იყო: “i like this way better than myspace already.” This was posted on 5/3/2008.”




აი ამ აპლიკაციის ლინკი, მაგრამ მოგთხოვთ რაღაც დავალების შესრულებას, გახსენით დავალება და დახურეთ. დაუბრუნდით აპლიკაციას, იქ უნდა შეივსოს ველი, არ შეივსება დახურეთ.Wall-ზე დაგხვდებათ თქვენი პირველი სტატუსი.

Your first facebook status

არანაირი საახალწლო განწყობა

არანაირი განწყობა არ მაქვს, საახალწლო. რატომ? არ ვიცი. ბოლო 2 წელია არ მიხარია ახალი წელი, არც ამის მიზეზი ვიცი.

თან წელს ძალიან სწრაფად მოვიდა, ჯერ ხო წელი ძალიან სწრაფად გავიდა და 30 დეკემბერიც ძალიან სწრაფად მოვიდა, მე კიდე სახლიდან ვარ გასასვლელი და კიდე ჩემი 3 კლასელის ოლიმპიადის მოსაწვევი მაქ და დროზე წაიღინ დღეს დავურეკავ.

ისე შემომტენეს ეს მოსაწვევები, თითქოს შევთავაზე მე ავიღებ-თქო. შორს წასვლას არ ვაპირებ, მოვიდნენ სახლთან(ჩემ სახლთან) და წაიღონ, ისედაც ნერვები მომიშალა დამრიგებელმა მე რომ შემომტენა, დავურეკეო და იმას მიეციო მითხრეს.

მოკლედ არანაირი საახალწლო განწყობა, ნაძვის ხე 24 დეკემბრიდან დგას, მაგრამ მაინც.

ტელეფონის ყიდვა მინდა

ამჟამად ვარ Nokia 6151-ის მფლობელი და ეს ტელეფონი აშკარად თავის უკანასკნელ დღეებს ცოცხლობს, რადგანაც მიუხედავად ახალი ორიგინალი ელემენტისა, რომელიც ჯერ მხოლოდ 1 წლის და 2 თვისაა, ტელეფონი 3 ზარში ჯდება რაც ძალიან ცუდია, არ აჩვენებს რამდენად დამჯდარია და არც იტენება ბოლომდე, ღამე როცა ვტოვებ ხოლმე დილით ისევ იტენება.

ამიტომაც გადავწყვიტე ახალი ტელეფონი ვიყიდო, დიდ ხანს ვეძებე, ჯერ სამსუნგის ერთ-ერთი დუოსი მინდოდა, მერე Nokia 2700 მერე  Nokia 2730 და ბოლოს Nokia 6303-ზე შევჩერდი, თუმცა ამ უკანასკნელის ძველი და ახალი მოდელი არსებობს, ძველს ძალიან მაგარი კამერა აქვს ახალს კი ცუდი, ძველს აღარ უშვებენ ამიტომაც ისევ ძებნაში ვარ.

დღეს Nokia X2 ვნახე, საკმაოდ კარგი ფუნქციები აქ, ფასიც მისაღები მაგრამ დიზაინი… ჯობს (თუ სჯობს) ხმა არ ამოვიღო…

მოკლედ ვინმემ მირჩიეთ რამე ტელეფონი, 200-300 ან 350 ლარის ფარგლებში, ნუ 400-ის ფარგლებშიც წავა.

იმედია ვინმე წაიკითხავთ ამ პოსტს და მირჩევთ რამეს.

P.S. ეს ჩემი მე-100, საიუბილეო, პოსტია.

წიგნის დაბრუნება[განახლებული]

ამას წინათ კნუტმა მათხოვა “ვეფხისტყაოსანი” ნათაძის განმარტებებით, სკოლისთვის და მერე ახალი ვიყიდე და არ დამიბრუნებია, ხოდა დაახლოებით ნახევარ საათში ვუბრუნებ ^^.

ეს რა მოსატანი იყო არა? უბრალოდ არ მიყვარს წიგნს რომ არ აბრუნებენ.

ახლაც მიდევს მეგობრის “თამაში ჭვავის ყანაში “, ისიც დღეს უნდა დამებრუნებინა, მაგრამ მომწერა გუშინ მთელი ღამე აეროპორტში გავათიეო და ახალი წლის მერე მომეციო, ახალი წლის მერე კი არა და ახალ წელს ან შემდეგ წელს უნდა ეთქვა ალბათ.

მოკლედ, დღევანდელ დღეს “წიგნების დაბრუნების საერთაშორისო დღედ” ვაცხადებ, ასეთი დღე მგონი არ არსებობს, ასე რომ

© Kon Mu




29 დეკემბერი




წიგნის დაბრუნების საერთაშორისო დღე




P.S. კნუტს დაბუბრუნე წიგნი. ^^

დღეს ბანაკელებთან

დღეს წინა-საახალწლო შეხვედრა გვქონდა ბანაკელებს(ბაქსვუდიდან).

როგორც წესი ჩვენი შეხვედრები რუსთაველის მეტროსთან 2 საათზე იმართება და დღესაც არ დაგვირღვევია ეს ტრადიცია. კიდევ ყოველთვის 2 საათი ვდგავართ ხოლმე მეტროსთან, ველოდებით დამგვიანებლებს და ვწყვეტთ თუ სად წავიდეთ, თუმცა დღეს ეს არც-თუ ისე ლამაზი ტრადიცია დაირღვა, რადგანაც გუშინ ღამე გადავწყვიტეთ რომ “შემოიხედე გენაცვალეში” წავიდოდით, თუ იქ დაგვსვამდნენ, რადგანაც “შარაგულში” სავარაუდოდ ასაკის გამო არ დაგვაჯავშნინეს, ამას თან დაერთო ის ფაქტიც რომ ნათქვამი იყო:”ნახევარ საათზე მეტს არავის დაველოდებით” და სამის ნახევარზე დავიძარით.

“შემოიარე გენაცვალეში” დიდი სტუმართმოყვარეობით მიგვიღეს, 3 მაგიდა შეგვიერთეს კიდევაც.

სხვათაშორის არ დაგვიჯდა ძვირი, 18 კაცი ვიყავით, 17 ჭამდა და კაცზე 10 ლარზე ნაკლები დაგვიჯდა და კარგი სუფრაც იყო.

სიმართლე გითხრათ სუფრები და მაგიდასთან ჯდომა არ მიყვარს, ამიტომაც 5-ის წუთებზე გამოვედით იქიდან და მეიდანზე ჩავისეირნეთ, იქიდან ვითომ მშვიდობის ხიდზე გვინდოდა გადასვლა მაგრამ გზა დამავიწყდა და მეორე მხრიდან არ არის ღიაო, ამიტომაც უკან გავბრუნდით, გზად ისევ ლესელიძეზე ძალიან გემრიელი ნაყინი მივირთვით ზოგიერთმა, მართლაც ძალიან გემრიელი და არჩევანიც დიდია და სულ რარაც 2,10 ლარი და საკმაოდ დიდი ბურთულა ვაფლში ან ჭიქაში.

იქიდან ისევ თავისუფლებაზე ავედით სადაც ბანაკის ერთ-ერთ ლიდერს მის ნინოს შევხვდით, ცოტა ხანი გავჩერდით და დავიშალეთ, ერთი გზა მარტო მიშას, ალისას და მე მქონდა ამიტომაც ერთი ავტობუსით წამოვედით და ერთად ჩამოვედით, ნიკალასთან ალისა მარშრუტკაში გადაჯდა(ავტობუსში მარტო მეშინიაო), მიშა კოსტავაზე გადავიდა მე კი საბურთალოს ქუჩისკენ გამოვწიე.

ასე დამთავრდა ეს დღე, სხვა შეხვედრებისგან განსხვავებით ბევრი სურათი არ გადაგვიღია, მაგრამ იმედია მალე ატვირთავენ იმ ცოტასაც ფბ-ზე.

blog address

I changed blog’s URL again, hope it’ll be the last one.

now you can find us @

http://konspace.blogspot.com

%d bloggers like this: