როგორ დავიძინო ადრე? >..<

ბოლო დროს დილის პრობლემამ ძალიან შემაწუხა, მას შემდეგ რაც დილით ადრე ადგომა მიჭირს და ყოველ ადგომას მთელ ტანში ტკივილი მოყვება, ყოველდღე ვფიქრობ იმაზე, რომ საღამოს დასაძინებლად ადრე წავალ, რომ კარგად გამოვიძინებ და რომ დილით მშვენიერი ხასიათზე ავდგები.

მაგრამ ეს ჩემი “რეზოლუცია” ყოველთვის შეუსრულებელი რჩება, სხვადსხვა მიზეზების გამო.

1. ორშაბათი

ორშაბათი საკმაოდ გადატვირთული დღეა, საშინელი ცხრილი, შემდეგ კიდევ ქართული, უამრავი სამეცადინო, რაც იწვევს იმას, რომ დავალების კეთება დაახლოებით 8-9 საათზე მთავრდება, შესაბამისად ადრე დაძინება აღარ გამოდის, რადგანაც მინდა შევიდე ფეისბუქზე, ბლოგზე, ფორუმზე ან უბრალოდ დავისვენო, არაფერი არ ვაკეთო და ვიუსაქმურო. + საღამოს “ნიჭიერია” და მისი ყურებაც მინდა, ასე რომ ღამის 12-მდე დაძინება არ გამოდის.

2. სამშაბათი

სამშაბათი სკოლისა და გაკვეთილების მხრივ მსუბუქი დღეა, მაგრამ სახლში ინგლისური, შესაბამისად ისევ დაახლოებით 8 საათამდე ან 9-ის ნახევრამდე მეცადინეობა, შემდეგ ისევ თავისუფალი დროის ნაკლებობა. სამშაბათს “ნანუკას შოუ” გადის და ჩემ თავის გადამკიდე შევყვები ხოლმე ყურებას 😀 ვამბობ, რომ 5 წუთში წავალ დავიძინებ, 10 წუთში ავდგები კომპიუტერიდან მაგრამ მაინც, სანამ ძალიან არ შემოღამდება და არ გამახსენდება, რომ დილით 8-ის ნახევარზე ვარ ასადგომი, დასაძინებლად არ მივდივარ.

3. ოთხშაბათი

ოთხშაბათი სკოლის მხრივ დატვრითული, მაგრამ ყველაფერი დანარჩენის მხრივ მსუბუქი დღეა, არ მაქ არ ინგლისური, არც რაიმე დამატებითი, არც რაიმე გადაცემა გადის საღამოს, რომლის ყურებასაც შევყვები, მაგრამ მაინც არ ვიძინებ ადრე. სავარაუდოდ ოთხშაბათ საღამოს კომპიუტერთან ვატარებ ან თუ ამაყენებენ iPod-თან და ისევ ვითხრი თვალებს.

4. ხუთშაბათი

ხუთშაბათს 3 ქართული მაქვს+დამატებითი, ეს იმას ნიშნავს, რომ “ვეფხისტყაოსნის” მინიმუმ 3 თავი მაქვს მოცემული, საღამოს გვიან მოვდივარ, სიზარმაცის გადამკიდე ნელა ვმეცადინეობ, დრო იპარება, ისევ 8 საათია, ისევ თავისუფალი დროის ნაკლებობა, საღამოს “პროფილი”, მაიას გადაცემებს კარგად უნდა გავეცნო, მალე ალბათ შევხვდები და რამეზე ხომ უნდა ველაპარაკო.

5. პარასკევი

პარასკევს სკოლაში მათემატიკა (დამატებითი), სალხში ინგლისური, მაგრამ შაბათს ადრე ხომ არ ვარ ასადგომი, ამიტომაც პარასკევი არ ითვლება.

6. შაბათი

არც შაბათი ითვლება, კვირას დილით არსად არ ვარ წასასვლელი.

7. კვირა

კვირაც საღამოს გერმანული, შემდეგ ამავე გერმანული მეცადინეობა, კომედი შოუს ყურებისა და კომპიუტერთან კიდევ “5” წუთის გატარების სურვილი. ეს მთავრდება ისევ და ისევ ღამის დაახლოებით 12 საათზე დაძინებით.და ასე გრძელდება დღიდან დღემდე და კვირიდან კვირამდე. საბედნიეროდ მხოლოდ ეს წელია რაც ასე ვარ 😀
ახლა ალბათ ფირობთ აქ რომ ზიხარ და პოსტს წერ არ სჯობს წახვიდე და დაიძინოო, მაგრამ საქმე იმაშია, რომ საღამოს, ძილის წინ, არ ვარ ისე დაღლილი როგორც დილით ადგომისას, ნეტა ვიყო, თან ახლა ფეხბურთია, მაგრამ გადაწყვეტილია დავწერ და წავალ დავიძინებ.
ალბათ უკვე არა ერთხელ მითქვამს ეს, მაგრამ დღეიდან უნდა შევეცადო კომპიუტერთან რაც შეიძლება ნაკლები დრო გავატარო, რადგანაც თვალები მაქ თუ ვერნილაკის H რომელიღაც ფერი, წითელი არ ყოფილა რეკლამაში.

Advertisements

გლობალური უინტერნეტობა

სახლში 6-ის ნახევარზე მოვედი და მაშინვე ინტერნეტის არ არსებობა მაგებეს… 15 წუთიანი ლოდინის შემდეგ დავიწყე რეკვა…

ერთ ნომერზე ამბობდნენ, რომ ნომერი არ იყო სწორი, მეორეზე, რომ ქსელი დაკავებული იყო, თუმცა შემდეგ გავიდა და გლობალური ხარვეზის გამო ინტერნეტი შეფერხებით მომეწოდებოდა, რისთვისაც ბოდიშს მიხდიდნენ კიდევაც.

თუმცა ინტერნეტის არ ქონას დადებითი შედეგიც ჰქონდა:

ვიმეცადინე ყურადღების გაფანტვისა და ფეისბუქის გარეშე 😀

მაგრამ სასურველი პოსტები ვერ დავწერე, იმედია ხვალ კიდევ მომივა აზრები.

თუმცა ბლოგს მაინც 160-ზე მეტი ნახვა აქვს და ჩემდა გასაკვირად ყველაზე რეიტინგული პოსტია

თაკო ფხაკაძე…სიდებილესაც აქვს საზღვარი

მაგრამ ძებნებში თაკო ფხაკაძე არც არის ნახსენები, სულ ფეისბუქიდანაა ხალხი O.o

კარგიცაა ანუ შეარდება…

სამაგიეროდ ეძებდნენ მაგარ გოგოებს და ვეფხისტყაოსნის ქალებს.

Question-მანია

ალბათ თქვენც იცით, რომ ფეისბუქს ახალი ფუნქცია დაემატა: Questions, რომელიც ჯერ მხოლოდ ინგლისურ ენაზეა ხელმისაწვდომი.

ალბათ თქვენ შეამჩნიეთ, რომ ეს ფუნქცია უკვე გამაღიზიანებელი გახდა, რადგანაც ყველა ვისაც არ ეზარება სვამს კითხვას თან პირადად გიგზავნის მოთხოვნას, რომ კითხვაზე უპასუხო. კი მეც დავსვი ორი კითხვა, პირველი წმინდა დასატესტად, მეორე ქართულ ენაში ყველაზე ხმარებადი ასოს საპოვნელად.

უკვე ნერვებს მიშლის, თანაც მთლიანად, ყველა კითხვას ვერ დამალავ, ცალ-ცალკე უნდა დამალო და ამაზე ნერვებისა და თვალების თხრას ისევ ამ კითხვების ყურება მირჩევნია.

მინდა მივმართო სრულიად ფეისბუქის გუნდს ან თუ ვინმეს გძალუძთ მისწერეთ:

დაამატეთ კითხვების დამალვის ოპცია, რათა მათი ნახვა მხოლოდ ცალკეულ გვერდზე შეიძლებოდეს.

 

TBC Game. $10,000 გათამაშდა, მაგრამ როგორ?

fun art.

 

ამ თამაშმა, TBC Game-მა თავიდანვე მიიქცია ჩემი ყურადღება. თამაშის ფორმატი არის საინტერესო, გასართობი და პრიზის გარეშეც სიამოვნებით ვითამაშებდი, აი ისე უბრალოდ მხოლოდ გართობის მიზნით, მაგრამ თქვენ წარმოიდგინეთ TBC-მ საკმაოდ სოლიდური პრიზიც დააწესა, 10,000 ამერიკული დოლარი (თუ დოლьარი?)

იდეა კარგი, თავსატეხებიც, ხალხიც ენთუზიაზმით შეპყრობილი, მთელი ქალაქი თამაშშია… აქეთ იქით დარბიან რუკებით, ტელეფონებით და რაღაც ქაღალდებით ხელში… მშვენიერია…

მაგრამ თამაშში მონაწილეობა ვერ მივიღე, სამწუხაროდ სამუშაო დღეებში მიმდიონარეობდა თამაში და მასში მონაწილეობის მიღება მხოლოდ მოცლილებს თუ შეეძლოთ ანუ იმათ ვისაც საქმე არ ჰქონდათ და არა “უსაქმურებს”.

თუმცა ბლოგერებთან ერთად დავიწყე თამაში, რომელიც ჩვენ მაშინვე დავამთავრეთ, დროის უქუნლობის გამო, მაგრამ მე ორ მინიშნებაზე ვირბინე, ვიპოვე კიდევ ისინი.

მაგრამ იყო ხალხი რომელიც ბოლომდე თამაშობდა, მთელ დღეს მინიშნებების ძებნასა და მათ გაშიფრვაში ატარებდა შემდეგ კი წვალებით მოპოვებული კოდი აპლიკაციაში შეჰყავდათ და ელოდებოდნენ შემდეგ მინიშნებებს.

მაგრამ რის საქართველო იქნებოდა თუ კი ბოლოში რაღარ გაუგებრობა/არეულობა არ მომხდარიყო.

გაუგებრობა მეორე ტურში დაიწყო, როდესაც ორ ადგილას მინიშნება დაზიანებული/მოპარული იყო, თუმცა თი-ბი-სი ამას მარტივად გაუმკლავდა და მინიშნებები ფეისბუქზე დადო.

სხვათაშორის არაერთხელ ვიფიქრე იმაზე, რომ ბოლოს, სულ ბოლოს არ მომხდარიყო დაპირისპირება ფინალისტებს შორის, მაგრამ ეს არ მოხდა.

ფინალისტებიც კი არ იყვნენ, იყო მხოლოდ ფინალისტი.

მაგრამ რატომ?

იმიტომ, რომ ყველა პატიოსანი მოთამაშე სახლში, ტელევიზორის წინ იჯდა და P.S.-ის ყოველ სიტყვაში დაფარულ მინიშნებას ეძებდა, მაგრამ ამაოდ.

მოგეხსენებათ გუშინ ბორის პაიჭაძის სახელობის ეროვნულ სტადიონზე გაიმართა საფეხბურთო მატჩი საქართველო – ხორვატია რომელიც ჩემდა და ალბათ ყველას გასაკვირად საქართველოს მოგებით დასრულდა.

ხოდა P.S.-ის სტადიონზე ერთ-ერთი ჩართვის დროს მოედანზე გამოჩნდა ვიღაც ტიპი, რომელსაც ულოცავდნენ და ერთი ამბავი იყო, უკან დიდჩეკიანი ვიღაცა იდგა, მას კი ხელში რაღაც პატარა “შკატულკა” ეჭირა.

სად დაიწვა TBC?

მეორე ტურისავე რუკაზე ეწერა, რომ მონაწილეებს ყურადღებით ეყურებინათ 26 მარტის P.S. რუსთავი 2-ზე, შემდეგ თქვა, რომ იქ საბოლოო მინიშნება იქნებოდა, შესაბამისად ყველა ნახევარ-ფინალისტი სახლში იჯდა, ტელევიზორს უყურებდა და მინიშნებას ელოდა და უეცრად ჩვენ მოგებულს გვაჩვენებენ, რომელიც გაოგნებულია, შოკშია, ვერ ლაპარაკობს და ოდნავ აღელვებულია (ეს თვითონ თქვა). მან ჯერ არ იცის რაში დახარჯავს ფულს, მაგრამ თამაში ნათელი მაგალითია იმისა, რომ ფული მიწაში არ უნდა ჩაიმარხოს.

ლინკი მოცემულ დროზე.

ყველა ბედნიერია, სტადიონი ყვირის, შემდეგ ისევ სტუდიაში დავბრუნდით და გვამცნეს, რომ თამაში უკვე დასრულებული იყო.

იმ წუთსვე TBC Game-ის ფეისბუქის გვერდზე გაჩნდა გინების, ლანძღვის და უკმაყოფილების გამომხატველი კომენტარები და პოსტები. TBC-ს აფერისტს უწოდებენ, ანაბრებისა და დეპოზიტების დახურვით იმუქრებიან, unlike-თ და დარეფორთებით.

უკვე შეიქმნა კიდევაც სპეციალური გვერდი, რომელსაც Anti-TBC Game ჰქვია. გვერდის ადმინისტრატორები, როგორც თავად ამბობენ უკვე დაუკავშირდნენ პრესას და მათგან პასუხს ელიან.

მე თამაშში აქტიურად არ ვიყავი ჩაბმული, მაგრამ ის რაც TBC-მ გააკეთა სისულელეა… ისეთი ფინალი მაინც მოეფიქრებინათ, რომ ხალხს ეჭვები არ გასჩენოდა.

თამაშის დასრულების მიახლოებითი დროის გამოთვლა შესაძლებელია, მაგრამ წამი წამში? ზუსტად იმ ჩართვის დროს? ზუსტად იქ სადაც ჟურნალისტები იდგნენ?

დასკვნა

ყველაფერი სამართლიანად რომც ყოფილიყო, მაინც დაიწყებდნენ იმის ძახილს, რომ თამაში ჩაწყობილი იყო, არ დაგავიწყდეთ რომელ ქვეყანაში ვცხოვრობთ.

TBC-ს ამ თამაშით რეკლამის გაკეთება სურდა, მაგრამ სინამდვილეში კი ანტი-რეკლამა მიიღო, რომელიც მას 10,000 ამერიკული დოლარი დაუჯდა, ამ ფულად ისევ ჯობდა სარეკლამო დრო შეეძინა რომელიმე რეიტინგულ არხზე, რამე დაესპონსორებინა ან ისევ რამე კონკურსი მოეწყო, რომელიც სურათებს ან რაიმე მსგავს გაითვალისწინებდა.

 

საქართველო 1:0 ხორვატია, მაგრამ პეგასი?

მთლიანი თამაში დაძაბულად მიმდინარეობდა და 89-90 წუთზე კობიაშვილმა გაიტანა გოლი ანუ რეალური შანსი შეგვექმნა ევროპის ჩემპიონატზე გასვლის.

თამაშზე წასვლაზე უარი ვთქვი, სიმართლე გითხრათ მოგების იმედია არც მქონდა, მაქსიმუმ ფრეს ვვარაუდობდი, მაგრამ მოხდა საოცრება და 71-ე ადგილზე მყოფმა გუნდმა მოუგო თუ არ ვცდები მე-17 ადგილზე მყოფ გუნდს.

მართლა გამიხარდა.

მაგრამ ალბათ ყველამ იცით მაღაზია “პეგასის” აქციის შესახებ, რომელიც უკან გიბრუნებთ ფულს თუ საქართველო ევრო-2010 გავა.

ხოდა ახლა რეალური შანსი შეგვქმნა გასვლის და ალბათ აქციასაც მოხსნიან… 😀

გილოცავთ!!!

 

ჩემი შრამი

ჩემი შრამი, ქართულად იარა, მგონი 5 წლიდან მაქვს, მე ის საბავშვო ბაღში შევიძინე.

ხშირად ვთამაშობდით რაღაც სულელურ თამაშს: ერთ მხარეს უნდა მოესწრო ოთახში შესვლა მანამ სანამ მეორენი კარს დახურავდნენ.

სწორედ ერთ-ერთი შერბენის დროს დავეჯახე პირდაპირ მეორე ოთახის შესასვლელში მდგარ ჩემოდენა ვაზას, რომელიც ჩემთან შეჯახებისას გატყდა და მასთან ერთად ჩემი თავიც (გატყდა).

კარგად მახსოვს, რომ მუსიკის მასწავლებლის ცისფერი “შესტით” (მანქანაა ასეთი) წამიყვანეს რომელიღაც საავადმყოფოში, საიდანაც გამოგვიშვეს, გვითხრეს რომ ბავშვს არ გაუკერავდნენ თავს, შემდეგ კიდევ სადღაც წავედით. ბოლო რაც მახსოვს ისა არის თუ როგორ დამაწვინეს და ჩემს ზემოთ ორი ექიმი დავინახე…

შემდეგ მახსოვს სახლში მოვდიოდი, დედა ფანჯრიდან იყურებოდა, მე კი ნახევარი სახე არ მიჩანდა, შუბლზე ბინტის გამო… თან მახსოვს ვუყვიროდი, რომ ყველაფერი კარგად იყო…

ნაკერების მოხსნაც მახსოვს… იმაზე უკეთ ვიდრე ნაკერების დადება, მთელი 12 ნაკერი იყო… ბაბუაჩემი მხსნიდა, მგონი ხსნიან ხო ნაკერებს, ძალიან მტკიოდა.

ჩემ შრამს მუდმივად რომელიღაც ასოს ამსგავსებენ, ხან ლათინურ “B”-ს ხან “L”-ს ხანაც ქართულ “ნ”-ს. ადრე გოგო მომწონდა ნინო ერქვა და მეუბნებოდნენ, შრამი “ნ” იმიტომ გიგავს, რომ ნინო მოგწონსო.

არასოდეს მითქვამს, მაგრამ გულში, ჩუმად ყოველთვის მიხაროდა, რომ “შრამიანი” ვიყავი, თანაც ის შუბლზე მქონდა… იმასაც ხომ შუბლზე აქვს შრამი, იმას, სათვალიანს, ჯინი რომ მოსწონს… ოღონდ იმისი უფრო მაგარია, ელვაა.

ესეც ფოტო.

facebook questions

ყოველი ჩვენგანის საყვარელი სოციალური ქსელი ამ ფუნქციაზე უკვე დაახლოებით 1 წელი მუშაობდა, მაგრამ ის დღევანდელ დღემდე ბეტა-ტესტში, შესაბამისად ხელმისაწვდომი მომხმარებელთა მხოლოდ რამდენიმე პროცენტისთვის. facebook Questions დაახლოებით იმავეს აკეთებს რასაც Quora, თქვენ სვამთ კითხვას და პასუხს იღებთ თქვენთვის ნაცნობი და ძვირფასი ადამიანებისგან, რომლებიც კითხვას პასუხობენ არა რეიტინგის მოსამატებლად არამედ იმისთვის, რომ დაგეხმარონ.

“ინტერნეტში უამრავი ადგილის სადაც შეიძლება მიხვიდეთ კითხვაზე პასუხის მისაღებად, მაგრამ სულ რამდენიმე ადგილის სადაც პასუხს მიიღებთ თქვენი მეგობრებისგან” – ამბობს პროექტის მენეჯერი ადრიან გრაჰამი. “ჩვენი აზრით ეს არის ადგილი, რომელზედაც ღირს ფოკუსირება.”

თავდაპირველად ფუნქცია მხოლოდ არსებული ტესტერებისთვის იქნება გახსნილი, მაგრამ როგორც კი ისინი დასვამენ კითხვას ავტომატურად ჩაერთვებიან მათი მეგობრებიც.

მეტი ამ ფუნქციაზე შეგიძლიათ იხილოთ აქ. ამ მომენტისათვის ფუნქცია მხოლოდ ინგლისურ ენაზეა ხელმისაწვდომი.

კითხვის დასმა

კითვის დასმისას შესაძლებლობა გაქვთ მიუთითოთ ვარიანტები ან მისცეთ მოპასუხეს თავისუფალი არჩევნის უფლება ანუ პასუხად ჩაწერს იმას რასაც უნდა. კითვისა და პასუხის მოცულობა შეზღუდული არ არის.

თავდაპირველად კითხვაზე საპასუხოდ საჭირო იყო სხვა გვერდზე გადასვლა ახლა კი ყველაფერი თქვენს ნიუს ფიდში ხდება.

კითხვაზე პასუხი

როდესაც მომხმარებელი პასუხობს კითხვას, თითოეული ბოქსი ფერადდება, მისი გარკვეული ნაწილი ანუ მომხმარებელი ხედავს პასუხსა და მის პოპულარობას ერთსა და იმავე დროს, რაც გამოკითხვათა სისტემების უმრავლესობაში არ არის გათვალისწინებული. პასუხების გვერდით ხატია მოპასუხეთა პროფილის სურათები.

სავარაუდო პასუხების ჩაწერისას ფეისბუქი გთავაზობთ გვერდებს, მაგ: თუ ვარიანტად გაქვთ “საქართველოს ბანკი”  მაშინ ავტომატურად ის გვერდი იქნება დამატებული პასუხად.

ახლა რა ხდება…და სიახლეები

დღეს ფიზიკის მონიტორინგი ვწერეთ, ვინც არ იცით გეტყვით რომ ჯოულთან, ლენცთან, პასკალთან და სხვებთან დიდი მეგობრობა არ მაკავშირებს, ამიტომაც ტრადიციისამებრ შპარგალკით შეიარაღებული გავემართე დარბაზისკენ… სულ რამდენიმე, კერძოდ კი 4 კაცი ვწერდით, რადგანაც “სამონიტორინგე” გაკვეთილზე გოგოებს პროექტის პრეზენტაცია ჰქონდათ და გაცდა, შესაბამისად ბოლოზე ვწერდით.

დაარიგეს. გამისწორდა, რაღაცები მახსოვდა, რაღაცები ვნახე და შპარგალკა ამეცა… დავრჩი სამი ამოუხსნელი ამოცანით და არაფრით ხელში და რაღაც ნარჩენებით თავში.

ყველაფერი დავწერე და გამოვედი… მგონი 1 შეცდომა აღმომაჩნდა, მაგრამ ჩავედი უკან. გადასწორების უფლება მომცეს, გამოვედი, მაგრამ შემდეგ კიდევ მომინდა გადასწორება და ისევ შევბრუნდი 😀 გადავასწორე და გამოვედი.

ხვალ ქართულში მაქვს მონიტორინგი, უკვე ესოდენ შეძულვებულ “ვეფხისტყაოსანზე”. მთელი 8 სტროფი ზეპირად, კიდევ რაღაც აფორიზმები… მოკლედ ტვინის ხვნა…

კიდევ კარგი დღეს ქართულზე არ დავრჩი, თორემ ჯერ კიდევ “იმის” სწავლაში ვიქნებოდა… აი მართლა ყელშია უკვე ამოსულა, მაგრამ დაახლოებით 300-400 სტროფი დაგვრჩა და მორჩა… რა კარგია ❤

შემდეგ განახლდება ქართულის ნორმალური გაკვეთილები… იგავ-არაკები დარჩა პროგრამაში და მორჩა.

“ალიანტეს” თითქოს თავი მივანებე, მაგრამ ვცდილობ… ესეც დროის უქონლობის გამო.

შაბათს მგონი Google TechTalk-ზე მივდივარ, მგონი იმიტომ, რომ მგონი დავრეგისტრირდი 😀

ახლა მშია ძალიან, მაგრამ გვიანია უკვე, მაგრამ მშია და ალბათ შევჭამ 😀

მეცადინეობას გვიან რომ ვამთავრებ ადრე ვერ ვჭამ…

სულ მალე ბლოგზე სავარაუდოდ მრავალი სიახლე იქნება, მათ შორის ექსკლუზიური პოსტები, ინტერვიუები და ადამიანები იმ მხრიდან რომლიდანაც თქვენ ისინი არ გინახავთ.

სამწუხაროდ დროის უქონლობის გამო თავს ვერ ვაბამ მაგრამ ყველანაირად შევეცდები.

როდემდე?

როდემდე? ასეთი პატარა ლექსისპონტშიც არსებობს.

როდემდე უნდა დავიბანო პირი ყოველდღე? ყოველდღე დილით უნდა ავდგე როდემდე? როდემდე უნდა….

მეტი აღარ მახსოვს, მაგრამ ლექსში კი არა და რაც არის იმაში საკმაოდ დიდი აზრი დევს, მაგრამ დღეს კიდევ ერთი პროექტი დაგვავალეს, ამჯერად რუსულში და თან ყველა 1 კვირაში ითხოვს და სად დედის მონაქაჩიდან უნდა მოვასწრო ეს ყველაფერი?

  • როდემდე უნდა ვიმეცადინო საღამოს 8-9 საათამდე, ისე რომ არაფერზე დრო არ დამრჩეს?
  • როდემდე უნდა ავდგე დილით 8-ის ნახევარზე?
  • როდემდე უნდა ვიჭყლიტო ოთხშაბათობით მარშრტუკაში?
  • როდემდე უნდა ავიტანო ჩემი კლასელების უკბილო ხუმრობები?
  • როდემდე უნდა ვსწავლობდე იმას რაც არ მიყვარს?
  • როდემდე უნდა ვუსმინო კლასში ხმაურს და მას მოყოლილ მასწავლებლის ყვირილს?
  • როდემდე უნდა ვისწავლო “ვეფხისტყაოსანი”, ვწერო მისი მოკლე შინაარსი, ტვინი ვიჭყლიტო და შემდეგ კიდევ მასწავლებელი ამბობდეს, რომ ზერელედ ვსწავლობთ? ვსწავლობთ იმიტომ, რომ ყელშია. ყელშია “ვეფხისტყაოსანიც”, სინუსიც, კოსინუსიც, ტანგენსიც, ფუნქციაც, ისტორიაც, გეოგრაფიაც, აზოტიც და ვერცხლიც, დილით ადგომაც, გამოუძინებლობაც და დავალებების კეთებაც, თანაც უაზროების.

ისტორია, ქიმია, რუსული – ეს იმ საგნების სიაა რომლებშიც პროექტი მაქვს გასაკეთებელი 😀

კარგად ჟღერს არა? არა. ყელშია.

მე და ჩემი ბლოგი (ერთმანეთისთვის)

პირველი ბლოგი და მასთან ერთად პირველი პოსტი დაახლოებით 1 წლის წინ შევქმენი, მისი მისამართი ახლა არ მახსოვს, მაგრამ ის მალევე წაიშალა, რადგანაც არ მომწონდა მისამართი. დაახლოებით 5-8 ბლოგი მაქვს შექმნილი, რომელთა უმრავლესობა დღეს წაშლილია…

ვშლიდი იმიტომ, რომ არ მომწონდა, მეზარებოდა და მბეზრდებოდა.

შემდეგ შევქმენი კიდევ ერთი ბლოგი, ბლოგსპოტზე (მოგეხსენებათ ადრე იქ ვიყავი), რომელზედაც აქტიურად ვპოსტავდი, საკმაოდ ბევრს და პოსტების სოლიდური რაოდენობაც კი დამიგროვდა, როდესაც ისევ დამეზარა, არ მომეწონა და მომბეზრდა მაუსი არ ამეწია წასაშლელად… რამდენიმე თვის ნამუშავარი შემეცოდა, შემდეგ ისევ მომინდა და დავუბრუნდი ბლოგს.

გამოვიარე ქართულად და ინგლისურად პოსტვის პერიოდი… ინგლისურად იმიტომ ვპოსტავდი, რომ მინდოდა უფრო მეტი ადამიანის მოზიდვა, რადგანაც მისამართი გამოვცვალე (ბლოგსპოტს აქვს ასეთი ფუნქცია) და ყველაფერი წყალში ჩამეყარა… ბლოგი გაქრა საძიებო სისტემებიდან და ა.შ.

სანამ ამ ბლოგს შევქმნიდი მქონდა ვორდპრესსზე გამოცდილება, მაგრამ ვერაფერი გავუგე და ისევ მარტივ, ლამაზ, ფერად და ინტუიციურ ბლოგსპოტს დავუბრუნდი.

კონკრეტულად ეს ბლოგი იანვრის თვეში შეიქმნა, მაგრამ აქ დევს ძველი ბლოგიდან გადმოტანილი პოსტებიც, რომლებიც 6-8 თვეს ითვლიან.

მაგრამ რა არის ჩემი ბლოგი ჩემთვის?

  • აზრის გამოხატვის საშუალება. ბლოგი არის ადგილი სადაც შემიძლია ვწერო რაზეც მინდა, როდესაც მინდა და რა ფორმითაც მინდა. შეგიძლია გავაკრიტიკო ყველა და ყველაფერი, ვწერო იმ თემებზე რომლებზეც ლაპარაკისგან საზოგადოება თავს იკავებს, რომლებზეც არ ვლაპარაკობ მეგობრებთან და ნაცნობებთან. სადაც ჩემ აზრს ვაფრქვევ თავისუფლად (არ ბლოგის გარეთ ვიკავებ ხოლმე თავს) და სადაც (ზოგჯერ) ვერთვები დისკუსიებში თუ ვინმე კომენტარს მიტოვებს.
  • აზარტი. როდესაც ძილის წინ ბლოგის სტატისტიკას ვამოწმებ და ვხედავ, რომ მნახველთა რაოდენობა დიდია მსიამოვნებს. როდესაც დავარეფრეშებ და კიდევ უფრო გაზრდილი მხვდება ზემოთხსენებული რიცხვი, უფრო მეტად მიხარია, როდესაც ბოლო ცისფერი სვეტი ბოლოსწინაზე უფრო მაღლა ადის ეს უფრო მიხარია, როდესაც კომენტარების დადასტურებას მთხოვს ვორდპრესი კიდევ უფრო მეტად. ყოველდღიური გამოწვევა, გახადო ბლოგი უკეთესი ვიდრე ის არის, დაწერო უფრო საინტერესო პოსტი, უფრო ინფორმატიული, უფრო საინტერესო, უფრო მიმზიდველი, ცდილობ აწიო იგი “ტოპ პოსტების” პირველ ველებში, ფიქრობ ახალ პოსტებზე, ახალ იდეებს აყალიბებ მთელი დღის განმავლობაში, მომავალი პოსტის პატარა მონახაზს აკეთებ, სახავ გეგმებს. ბლოგი ჩემთვის არის როგორც არსება რომელსაც უნდა მოუარო, გაასუფთავო, გაახარო (ახალი პოსტებით) და ისიც იმავეს გიბრუნებს უკან, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ გეხმარება. რამდენჯერ დამხმარებია ბლოგის ქონა…
  • ბლოგი არის საშუალება გაიგო რას ფიქრობენ ადამიანები იმაზე თუ რა ხდება ჩვენს ირგვლივ, ეს არის მნიშვნელოვანი უკუკავშირი, ინფორმაცია პირდაპირ ხელიდან ხელში, პირდაპირ, დამახინჯებისა და ინტერპრეტაციების გარეშე… ინფორმაცია და აზრი ისეთი ადამიანისა როგორიც ხარ შენ, მე და ის.
  • დასვენება. როდესაც ბლოგზე შემოვდივარ და ზემოთ ნახსნები ხერხებით სიამოვნებას ვიღებ – მე ვისვენებ, მე მავიწყდება ყველაფერი, იმ წუთას მხოლოდ ბლოგით ვცხოვრობ, ისევე როგორც ახლა და როგორც ნებისმიერი პოსტის წერისას.

ბლოგი და ბლოგერი დამოკდებულნი არიან ერთმანეთზე, თანაარსებობის გარკვეული პერიოდის შემდეგ მათ არ შეუძლიათ ერთმანეთის გარეშე, ისინი ერთ მთლიანად იქცევიან, ეზრდებიან ერთმანეთს, ბლოგი და ბლოგერი განუყოფელნი ხდებიან.

როდესაც ჩემი ბლოგის/პოსტის ლინკს წავაწყდები სადმე, რომელიმე სოციალურ ქსელში ან რომელიმე სხვა ბლოგზე თბება, გაზაფხულდება და ისევ ის სიამოვნება მენიჭება.

ჩემი ბლოგი დღეს ჩემთვის ისაა რაც ზემოთ ჩამოვთვალე…

მე მომწონს ჩემი ბლოგის დიზაინი. მინიმალისტური, თეთრი, სწორი ხაზებით…

აქ იდილია სუფევს, ჩემი იდილია, აქ ჩემი ადგილის, ჩემი სივრცე, რომელიც პირადად მე მეკუთვნის, ტყუილად კი არ არის ბლოგის მისამართი konspace, ის ასე იშიფრება kon’s space ანუ ჩემი სივრცე, სადაც ყველაფერი ისე ხდება როგორც მე მინდა, ბლოგი ჩემი პატარა სამფლობელოა…

მე მიყვარს ჩემი ბლოგი…

P.S. ვთაგავ კნუტს.

%d bloggers like this: