8 რამ, რაც არ იცით ჩემს შესახებ

ამ თაგ-თამაშში დღეს კნუტს დავათაგინე თავი და ისიც დამთანხმდა.

ხოოდა, 8 რამ რაც არ იცით ჩემ შესახებ:

  • ალბათ არ იცით, რომ მე-4 კლასიდან მოყოლებული წლევანდელი პირველი სემესტრის ჩათვლით, ყველა საგანში საბოლოო ნიშანი 10 მყავს და შესაბამისად წლიურიც 10-ია. მეორე სემესტრში რა იქნება ვნახოთ 🙂
  • რომ მე ყველა ანგარიშზე (account-ზე) მაქვს სხვადასხვა და ამასთან მინიმუმ 19-ნიშნა და მაქსიმუმ 23-ნიშნა პაროლი.
  • რომ თავიდან როგორც Google-ის ერთგული მომხმარებელი blogspot-ზე ვიყავი, შემდეგ კი ვორდპრესს-ზე გადმოვედი, ბლოგსპოტის იზოლირებულობის გამო. (ვორდპრესსზე უფრო მეტი გკითხულობს).
  • რომ მე ჟურნალ Times-ის ვერსიით ვარ Person of the Year 2006.
  • რომ მე ვიცი HTML, CSS და Photoshop და ვაკეთებ ვებ-საიტების და სხვათა დიზაინს.
  • რომ გამიტეხავს მეგობრების ელფოსტები და პაროლი არ შემიცვლია.
  • რომ მე თავისუფლად ვფლობ 3 ენას და მეოთხეს ვსწავლობ.
  • რომ ფეისბუქზე ჩემი 349 მეგობრიდან, მხოლოდ 10-12 ადამიანს არ ვიცნობ პირადად.

9 გამომივიდა მაგრამ არაუშავს, იდნავ დავარღვიე თამაშის წესები.

ვთაგავ ჭინკას.

საქართველო 1:0 ხორვატია, მაგრამ პეგასი?

მთლიანი თამაში დაძაბულად მიმდინარეობდა და 89-90 წუთზე კობიაშვილმა გაიტანა გოლი ანუ რეალური შანსი შეგვექმნა ევროპის ჩემპიონატზე გასვლის.

თამაშზე წასვლაზე უარი ვთქვი, სიმართლე გითხრათ მოგების იმედია არც მქონდა, მაქსიმუმ ფრეს ვვარაუდობდი, მაგრამ მოხდა საოცრება და 71-ე ადგილზე მყოფმა გუნდმა მოუგო თუ არ ვცდები მე-17 ადგილზე მყოფ გუნდს.

მართლა გამიხარდა.

მაგრამ ალბათ ყველამ იცით მაღაზია “პეგასის” აქციის შესახებ, რომელიც უკან გიბრუნებთ ფულს თუ საქართველო ევრო-2010 გავა.

ხოდა ახლა რეალური შანსი შეგვქმნა გასვლის და ალბათ აქციასაც მოხსნიან… 😀

გილოცავთ!!!

 

მე და ჩემი ბლოგი (ერთმანეთისთვის)

პირველი ბლოგი და მასთან ერთად პირველი პოსტი დაახლოებით 1 წლის წინ შევქმენი, მისი მისამართი ახლა არ მახსოვს, მაგრამ ის მალევე წაიშალა, რადგანაც არ მომწონდა მისამართი. დაახლოებით 5-8 ბლოგი მაქვს შექმნილი, რომელთა უმრავლესობა დღეს წაშლილია…

ვშლიდი იმიტომ, რომ არ მომწონდა, მეზარებოდა და მბეზრდებოდა.

შემდეგ შევქმენი კიდევ ერთი ბლოგი, ბლოგსპოტზე (მოგეხსენებათ ადრე იქ ვიყავი), რომელზედაც აქტიურად ვპოსტავდი, საკმაოდ ბევრს და პოსტების სოლიდური რაოდენობაც კი დამიგროვდა, როდესაც ისევ დამეზარა, არ მომეწონა და მომბეზრდა მაუსი არ ამეწია წასაშლელად… რამდენიმე თვის ნამუშავარი შემეცოდა, შემდეგ ისევ მომინდა და დავუბრუნდი ბლოგს.

გამოვიარე ქართულად და ინგლისურად პოსტვის პერიოდი… ინგლისურად იმიტომ ვპოსტავდი, რომ მინდოდა უფრო მეტი ადამიანის მოზიდვა, რადგანაც მისამართი გამოვცვალე (ბლოგსპოტს აქვს ასეთი ფუნქცია) და ყველაფერი წყალში ჩამეყარა… ბლოგი გაქრა საძიებო სისტემებიდან და ა.შ.

სანამ ამ ბლოგს შევქმნიდი მქონდა ვორდპრესსზე გამოცდილება, მაგრამ ვერაფერი გავუგე და ისევ მარტივ, ლამაზ, ფერად და ინტუიციურ ბლოგსპოტს დავუბრუნდი.

კონკრეტულად ეს ბლოგი იანვრის თვეში შეიქმნა, მაგრამ აქ დევს ძველი ბლოგიდან გადმოტანილი პოსტებიც, რომლებიც 6-8 თვეს ითვლიან.

მაგრამ რა არის ჩემი ბლოგი ჩემთვის?

  • აზრის გამოხატვის საშუალება. ბლოგი არის ადგილი სადაც შემიძლია ვწერო რაზეც მინდა, როდესაც მინდა და რა ფორმითაც მინდა. შეგიძლია გავაკრიტიკო ყველა და ყველაფერი, ვწერო იმ თემებზე რომლებზეც ლაპარაკისგან საზოგადოება თავს იკავებს, რომლებზეც არ ვლაპარაკობ მეგობრებთან და ნაცნობებთან. სადაც ჩემ აზრს ვაფრქვევ თავისუფლად (არ ბლოგის გარეთ ვიკავებ ხოლმე თავს) და სადაც (ზოგჯერ) ვერთვები დისკუსიებში თუ ვინმე კომენტარს მიტოვებს.
  • აზარტი. როდესაც ძილის წინ ბლოგის სტატისტიკას ვამოწმებ და ვხედავ, რომ მნახველთა რაოდენობა დიდია მსიამოვნებს. როდესაც დავარეფრეშებ და კიდევ უფრო გაზრდილი მხვდება ზემოთხსენებული რიცხვი, უფრო მეტად მიხარია, როდესაც ბოლო ცისფერი სვეტი ბოლოსწინაზე უფრო მაღლა ადის ეს უფრო მიხარია, როდესაც კომენტარების დადასტურებას მთხოვს ვორდპრესი კიდევ უფრო მეტად. ყოველდღიური გამოწვევა, გახადო ბლოგი უკეთესი ვიდრე ის არის, დაწერო უფრო საინტერესო პოსტი, უფრო ინფორმატიული, უფრო საინტერესო, უფრო მიმზიდველი, ცდილობ აწიო იგი “ტოპ პოსტების” პირველ ველებში, ფიქრობ ახალ პოსტებზე, ახალ იდეებს აყალიბებ მთელი დღის განმავლობაში, მომავალი პოსტის პატარა მონახაზს აკეთებ, სახავ გეგმებს. ბლოგი ჩემთვის არის როგორც არსება რომელსაც უნდა მოუარო, გაასუფთავო, გაახარო (ახალი პოსტებით) და ისიც იმავეს გიბრუნებს უკან, ამ ყველაფრის სანაცვლოდ გეხმარება. რამდენჯერ დამხმარებია ბლოგის ქონა…
  • ბლოგი არის საშუალება გაიგო რას ფიქრობენ ადამიანები იმაზე თუ რა ხდება ჩვენს ირგვლივ, ეს არის მნიშვნელოვანი უკუკავშირი, ინფორმაცია პირდაპირ ხელიდან ხელში, პირდაპირ, დამახინჯებისა და ინტერპრეტაციების გარეშე… ინფორმაცია და აზრი ისეთი ადამიანისა როგორიც ხარ შენ, მე და ის.
  • დასვენება. როდესაც ბლოგზე შემოვდივარ და ზემოთ ნახსნები ხერხებით სიამოვნებას ვიღებ – მე ვისვენებ, მე მავიწყდება ყველაფერი, იმ წუთას მხოლოდ ბლოგით ვცხოვრობ, ისევე როგორც ახლა და როგორც ნებისმიერი პოსტის წერისას.

ბლოგი და ბლოგერი დამოკდებულნი არიან ერთმანეთზე, თანაარსებობის გარკვეული პერიოდის შემდეგ მათ არ შეუძლიათ ერთმანეთის გარეშე, ისინი ერთ მთლიანად იქცევიან, ეზრდებიან ერთმანეთს, ბლოგი და ბლოგერი განუყოფელნი ხდებიან.

როდესაც ჩემი ბლოგის/პოსტის ლინკს წავაწყდები სადმე, რომელიმე სოციალურ ქსელში ან რომელიმე სხვა ბლოგზე თბება, გაზაფხულდება და ისევ ის სიამოვნება მენიჭება.

ჩემი ბლოგი დღეს ჩემთვის ისაა რაც ზემოთ ჩამოვთვალე…

მე მომწონს ჩემი ბლოგის დიზაინი. მინიმალისტური, თეთრი, სწორი ხაზებით…

აქ იდილია სუფევს, ჩემი იდილია, აქ ჩემი ადგილის, ჩემი სივრცე, რომელიც პირადად მე მეკუთვნის, ტყუილად კი არ არის ბლოგის მისამართი konspace, ის ასე იშიფრება kon’s space ანუ ჩემი სივრცე, სადაც ყველაფერი ისე ხდება როგორც მე მინდა, ბლოგი ჩემი პატარა სამფლობელოა…

მე მიყვარს ჩემი ბლოგი…

P.S. ვთაგავ კნუტს.

TBC Game. დღე ერთადერთი

მოგეხსენებათ შეიქმნა ბლოგერების 12 კაციანი ჯგუფი რომელიც ეძებს 10,000-ს და თუ მოვიგეთ ვაპირებთ სერვერის ყიდვას.

დღეს დილით დიდის ამბით ვიყიდე კვირის პალიტრა, ქუჩაში, წვიმაში გადავათვალიერე  და ვერაფერი ვნახე. მეორედ გადათვალიერებისთვის დრო არ დამრჩა, რადგანაც 1. გაზეთი დასველდებოდა

2. ჩემი სამარშრუტო ტაქსი ახლოვდებოდა

მთელი დღე იმის ძახილში გავატარე, რომ “კვირის პალიტრაში” არაფერი ეწერა, მაგრამ როდესაც თავისუფალი დრო მომეცა ხელახლა გადავათვალიერე გაზეთი და ნანატრი რუკა ვიპოვე, რომელზედაც მინიშნებათა ადგილსამყოფელი იყო დატანილი. რუკა მაშინვე დავასურათე და ფეისბუქზე ჯგუფში ავტვირთე, ორი მინიშნება საბურთალოზე იყო, ფაქტიურად 3, მაგრამ მე მხოლოდ ორამდე მივედი. ერთი პეკინზე, მეორე პავლოვის (ყაზბეგის) დასაწყისში. პეკინის თავსატეხი კაცუნების ცოდნას საჭიროებდა, პავლოვის კი საკმაოდ ადვილი იყო, თუმცა მე არ ამომიხსნია.

უკვე 6-ის ნახევარი იყო სკოლის სამარშრუტო ტაქსიდან რომ ჩამოვედი და მინიშნებისკენ გავექანე რუკით ხელში, მთელი ქალაქი ამ მანიითაა მოცული, ყველა გაზეთის ფურცლით დარბოდა აქეთ-იქით. ორივე მინიშნება დავასურათე და ჯგუფში ავტვირთე, მაგრამ აქტიურობა დაეცა, მგონი აღარ ვთამაშობთ არადა ბლოგოსფეროს საკუთარი სერვერი გაასწორებდა.

მგონი ეს ჩემი თამაშის ერთადერთი დღე იყო, რადგანაც დრო შეზღუდულია, არადა რომ არა სკოლა უკვე მთელ ქალაქს შემოვივლიდი, ყველა მინიშნებას ვიპოვიდი და კოდსაც შევიყვანდი.

აქეთ-იქით სირბილით საკმაოდ გადავიღალე.

დღეს ქართულზე ორი კარგი თემა გამომივიდა და ვამაყობ ჩემი თავით, შეიძლება აქაც დავდო მერე.

ნიჭიერის ყურება ძალიან მინდა, შეიძლება ძალიან არა მაგრამ მინდა, ხვალ ყველა ამაზე ილაპარაკებს მე კი ისევ არ მექნება ნანახი, იმიტომ კი არა რომ მიტყდება უბრალოდ მინდა ვნახო, რომ მერე პოსტიც დავწერო.

მაგრამ მგონი ჯობს დავიძინო. ღამე მშვიდობისა.

TBC ბანკი მოცლილებს

ალბათ ყველამ კარგად იცით თი-ბი-სი ბანკის ახალი გათამაშების შესახებ, ვეძებთ 10 000  ამერიკულ დოლარს მთელ თბილისში.

ვინც არ იცით, შეგიძლიათ წაიკითხოთ ეს:

მე, ედმონდ აბაშიძე, შეძლებულ ოჯახში გავიზარდე. აღსაზრდელად ბებიას ვიყავი მიბარებული. კარგის მეტი რა მეთქმის მასზე, მუდამ თავს მევლებოდა და მათამამებდა.

მთელი ქონება მე დამიტოვა და დამიბარა ჭკუით შეინახეო. ეს კი იმას ნიშნავდა რომ ფული ჩემი თავისგან უნდა დამემალა. ბევრი ვიფიქრე და მივხვდი, რომ აჯობებს თუ ნაანდერძევ განძს დავმარხავ. გულმავიწყობის გამო, ჩემს თავს წერილებს გავუგზავნი, მისი პოვნა რომ არ გამიჭირდეს.

ამ თამაშში სიამოვნებით ჩავერთვებოდი იმ შემთხვევაშიც თუ პრიზი არ იქნებოდა, უბრალოდ გართობის მიზნით, მაგრამ ვერცერთი მეგობარი ვერ ავაგდე და ამიტომაც ბლოგერებთან ერთად ვთამაშობ (იხ. ლაშარელას პოსტი), ჩვენ გავერთიანდით და თუ მოვიგებთ, მოგებული თანხით ვიყიდით ქართული ბლოგოსფეროსთვის სერვერს და იქ დავაბინავებთ ჩვენ ბლოგებსა და ზემოთხსენებული სფეროს განვითარებისთვის შექმნილ პროექტებს, მგონი არ არის ცუდი იდეა.

დღეს მარჯანიშვილზე მისასვლელად სკოლისა და გამო ვერ მოვიცალე, მთელი ქალაქი კი გადარბენაზე იყო, მანამ სანამ მე გაკვეთილებზე დრო გამყავდა.

ასეთი პროექტები ხშირად უნდა გაკეთდეს, თუნდაც ისინი არ ითვალისწინებდნენ სოლიდურ ფულად პრიზებს, ეს არის გართობის და აქტიური დასვენების ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო საშუალება…

იდეა ძალიან ძალიან ძალიან მომწონს, მაგრამ დრო.

რატომ არ იფიქრეს თი-ბი-სი-ში რომ თბილისის მოსახლეობის უმრავლესობას პარასკევს, დილის 10 საათზე ეწყება სამუშაო საათები ან სასწავლო… რატომ არ შეიძლებოდა თამაშის დაწყება შაბათს ან კვირას, რომ ყველა მსურველს შესძლებოდა მისვლა..

არ მინდა ამ სიტყვებით დღეს იქ დილის 10 საათზე მყოფ ნებისმიერ ადამიანს შეურაცხყოფა მივაყენო რაიმე ფორმით და მათ მოცლილები ვუწოდო, მაგრამ მართლაც ისე გამოვიდა, რომ მივიდა მარტო ის ვისაც ეცალა სამუშაო დღეს, დილის 10 საათზე…

თანაც დღეს მისულები ითხოვდნენ კოდის მიღება დღეს ღამევე შეწყვეტილიყო…

უსამართლობა ბატონებო უსამართლობა…

დეას წიგნს ვერ ვუბრუნებ!! >.<

უკვე 2 კვირაა ვცდილობ დეას წიგნი დავუბრუნო[თამაში ჭვავის ყანაში] და ვერ დამიბრუნებია.

31 დეკებერს როდესაც უნდა შევხვდედროდი მომწერე რამე აეროპორტი გავათენეო და ვერ შეგხვდებიო, დრესაც მივწერე დღეს დაგიბრუნებ-თქო მაგრამ არ მოუწერია.

 

დეა ნახე რა ეს პოსტი და მომწერე რა! გთხოვ, დაიბრუნე შენი წიგნი.

%d bloggers like this: