შუა დღის შოუ

სააღდმომო არდადეგებს ტყუილუბრალოდ არ ჩაუვლიათ და მე ვუყურე ტელევიზორს, უფრო სწორად რეკლამას და შემდეგ მაივიდეოზე ახალ შოუს, რომელსაც “შუა დღის შოუ” ჰქვია.

დასახელებაზეც კი ეტყობა, რომ ეს ახალი შოუ “იმედის” “დღის შოუს” კონკურენტია, საეთერო დროც მსგავსი აქვთ, მაგრამ აშკარად სჯობია უკანასკნელს, რადგანაც ახალი შოუ არ მიყავს 3-4 ქალს, რომელიც გაუჩერებლად ლაპარაკობს, ჭორაობს და ნერვებს მიშლის.

მიუხედავად იმისა, რომ რუსთავი2-სეულ ვერსიაშიც ლაპარაკობენ აქ წამყვანებს შორის არ ორი კაცი, რომელიც ასე თუ ისე არეგულირებს ლაპარაკს.

მოლოდინი

პრომოდან გამომდინარე, არ მეგონა თუ გადაცემა სტუდიური ტიპის იქნებოდა, რადგან მთელი პრომო ქუჩაში არის გადაღებული და მეგონა, რომ გადაცემა პირდაპირ ეთერში თბილისის ქუჩებიდან გავიდოდა, მაგრამ როგორც აღმოჩნდა ის სტუდიურია, თუმცა წამყვანები არ ზიან მაგიდასთან, ზიან დივანზე.

მეგონა, რომ გადაცემა იქნებოდა რაიმე საინტერესო თემებზე და არა უკვე ათასჯერ დაღეჭილზე.

პირველ გადაცემას არ ვუყურე, რათა უკვე “შეჩვეულები” მენახა წამყვანები, მეორე ვნახე, თემა იყო კრიტიკა, ბლოგები, ფორუმები და სტუმრად ყავდათ მაია ასათიანი, მოკლედ ნანუკამ რო მაია მოიყვანა და ბლოგერებსა და მსგავსებზე ალაპარაკა თითქმის ის პონტი გამოვიდა.

რა ხდება სინამდვილეში

შექმნილი აქვთ ე.წ. შინაურული გარემო, დივანი, წიგნის თაროები, მაგიდა რომელზეც დევს MacBook, რომელიც სხვათაშორის მთელი გადაცემის განმავლობაში გამორთული იყო, ეს არ მომწონს ყველაზე მეტად, როდესაც რაღაცა დევს “ვიდისთვის” (-1 ქულა ჩემგან ამის გამო).

ზიან, ლაპარაკობენ საჭირბოროტო საკითხებზე, საჭიროების შემთხვევაში დგებიან, დადიან, დარბიან და ა.შ.

წამყვანები არის ოთხი და კიდევ რამდენიმე ემატება ხოლმე, მარტო დიმა ობოლაძე დამამხსოვრდა სიმართლე გითხრათ, მაგარი კაცია, კიდე ორი ქალია და ერთი კაცი მსახიობი.(ეს “სია” გადაცემის ფბ გვერდზე ვნახე: აჩიკო, ბაია, დიმა, ლიკა და თაკო!) (რ2-ის საიტზე ჯერ საერთოდ არაა ეს გადაცემა გადაცემათა ჩამონათვალში, ალბათ კიდევ ერთი – მარკეტინგის ჯგუფს ან ვინც საიტზეა პასუხისმგებელი).

+ აქვთ რუსთავი2-ისეული, დილა მშვიდობისა საქართველოსისეული ინტერაქტივები.

დასკვნა

მთლიანობაში ცუდი გადაცემა არ უნდა იყოს, თუ ისაუბრებენ საინტერესო თემებზე, მოიწვევენ კარგ სტუმრებს და ჩართავენ MacBook-ს შეფასება იქნება ალბათ 8-9/10

ამ მომენტისათვის კი ალბათ და დაახლოებით 7/10 . 🙂

Advertisements

ბოლო ორი ფილმი რომელსაც ვუყურე

ბოლო დროს არც ისე ბევრ კინოს ვუყურებ როგორც ადრე, ალბათ იმიტომ, რომ არც ისე ხშირად ვუყურებ ტელევიზორს და კინოშიც საკმაოდ იშვიათად დავდივარ, ბოლოს “მეტი ვიდრე სექსზე” ვიყავი.

მაგრამ ბოლო სამი დღეა ანუ რაც სკოლაში არ დავდივარ აქტიურად ვუყურებ კინოებს, ერთი ადამიანის მიერ ნარჩევ კინოებს და სხვათაშორის ყველა (სულ ორი იყო ჯერ მაგრამ მაინც) მომეწონა. დღეს გადავწყვიტე ჩემით მომეძებნა რაიმე კინო, მაგრამ ყველაფერი დაკარგული 35 წუთით დასრულდა მეტი ვერ გავძელი რადგანაც როდესაც კინოა ჟანრად კომედია აწერია (IMDB-ზე) მგონი პირველ 40 წუთში რაიმე სასაცილო უნდა მოხდეს/ითქვას, შეიძლება იყო კიდევაც მაგრამ მე ვერ შევამჩნიე/ვიგრძენი. ვუყურებდი ამას.

მაშ ასე ბოლო ორი ფილმი რომელიც ვნახე.

Life as We Know It (2010) 

ჟანრი: კომედია|დრამა

ხანგძლივობა: 114 წუთი

რეჟისორი: გრეგ ბერლანტი

მთავარ როლებში: კეტრინ ჰეიგლი,  ჯოშ დუჰამელი და ჯოშ ლუკასი.

მოკლე შინაარსი:

ორი მარტოხელა ადამიანი ხდება პატარა გოგონას (სოფის) მეურვე როდესაც მათი საერთო საუკეთესო მეგობრები ავტოკატასტროფაში იღუპებიან.

ჩემი შთაბეჭდილებები:

ყურება გვიან ღამით დავიწყე ასე, რომ მეორე დილისთვის არაფერი მახსოვდა, თითქმის არაფერი ასე რომ თავიდან დავჯექი საყურებლად.

მიუხედავად სევდიანი სცენარისა ფილმში კარგად არის დაცული ჟანრი – კომედია. არის საკმაოდ ბევრი სასაცილო მომენტი, “მეტი ვიდრე სექსს” ჰგავს იმით, რომ ხუმრობები კარგად არის ჩასმული და არა ისე უბრალოდ, იმიტომ რომ სასაცილოა.

მიუხედავად ჰეფი ენდისა, რომელშიც თავიდანვე ვიყავი დარწყმუნებული, პატარა სოფი მაინც “ცუდად” დარჩა. ჩემი აზრით ყველაზე სევდიანი სცენა იყო როდესაც მან თავის მეურვეს “დედა” უწოდა, მან თავიდან შეუსწორა, შემდეგ კი თქვა, რომ ის მართლაც მისი დედაა.

ისევე როგორც პოსტში უკვე არა ერთხელ ნახსენებ კინოში, აქაც სასაცილოა პირველი ნაწილი, როგორ სწავლობენ ბავშვის მოვლას, ეჩვევიან, აჭმევენ და ა.შ. მეორე ნაწილში კი უფრო დრამაა, მაგრამ არა მოსაწყენი. არანაირად არ არის გაწელილი, ყველაფერი თავის დროსა და ადგილას ხდება. მოკლედ კარგი კინოა, 10-დან 8-9 ქულას მივცემდი.

ტრეილერი

Easy A (2010)

ჟანრი: კომედია|რომანტიკული 

ხანგძლივობა: 92 წუთი

რეჟისორი: ვილ გლუკი

მთავარ როლებში: ემა სტოუნი, ამანდა ბინსი და პენ ბედგლი.

მოკლე შინაარსი:

მაღალი კლასების მოსწავლე გოგონა თავისი სოციალური და ფინანსური სტატუსის ამაღლებას სკოლაში ჭორების გავრცელებას მიანდობს.

ჩემი შთაბეჭდილებები:

ფილმის ყურება პირველზე შედარებით ადრე დავიწყე და გუშინვე დავამთავრე. უპირველეს ყოვლისა იმიტომ მომეწონა, რომ მთავარი როლის შემსრულებელი (ემა სტოუნი) ძალიან კარგად თამაშობს. ისეთ სახეებს კერავს და ისეთ ხმებს გამოსცემს, რომ… 😀 არა ცუდი არაფერი, უბრალოდ ღრიალებს საოცრად.

ფილმის ყურების შემდეგ დავფიქრდი იმაზე, თუ რამ შეუძლია უადგილო ადგილას ნათქვამ სიტყვას, ჭორებს და რელიგიურ ფანატიკოსს. ყველაფერი კი ერთი პატარა ტყუილით დაიწყო, რომელიც მიზნად ისახავდა დაქალის მშობლებთან ვიზიტისგან თავის არიდებას, მაგრამ ამას კიდევ ბევრი მოჰყვა… ყველაფერი კი იმით დამთავრდა, რომ ის სკოლაში მკერდზე წითელი ასო “A”-თი მოძრაობდა, გარყვნილობის აღსანიშნავად.

ტყუილი

ტყუილი მშვენიერი რამაა, მაგრამ ალბათ მთავარმა გმირმა გადააჭარბა… ტყუილი ტყუილს მოაყოლა და მსუბუქი ყოფაქცევის ქალის რეპუტაცია შეიქმნა, მაგრამ ამავე დროს ის ძალიან დამხმარე ადამიანია და გვერდში ამომდგომი, რადგანაც ტყუილების უმრავლესობა მან სხვათა დასახმარებლად თქვა, თუმცა ტყუილებიდან მატერიალურ სარგებელსაც ნახულობდა.

რაღაც ამერ-დამერია, მოკლედ კარგი ფილმია და ღირს ყურებად, გაერთობით, იცინებთ და ერთ სიმღერას უეჭველი აიკიდებთ. ალბათ 9,5 ან 10 10-დან.

ტრეილერი


მოკლედ მადლობა სოფოს ფილმებისთვის, დღეს კიდე ერთს შემპირდა 🙂 ❤


მგონი მოყვარულისთვის არც ისე ცუდი მიმოხილვა 😛

პირველად Dilato Fitness Club-ში

მას შემდეგ რაც ჩემმა ორმა კლასელმა ზემოთხსენებულ კლუბში სიარული დაიწყო და მეც შევატყვე ჩემ თავს “ფორმაში არ ყოფნა” გადავწყვიტე მეც დამეწყო ვარჯიში.

აბონიმენტის ასაღებად კვირას მივედი, დარბაზე ეგრევე მომეწონა… ადმინისტრატორი გოგოც ❤ ნუ დარბაზში არც შევსულვარ ისე გარედან შევხედე და იმ გოგოს ველაპარაკებოდი…

ჩემი თავის მიკვირს, რომ ასე მარტივად მოვაბი თავი…

მოკლედ დღეს პირველად ვიყავი სავარჯიშოდ, თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ მხოლოდ გუშინ ღამის დაახლოებით 12 საათზე გამახსენდა, რომ ჩასალაგებელი მქონდა სავარჯიშოდ რაღაცეები, ყველაფერმა კარგად ჩაიარა.

კარგი “ტრენაჟორები” დგას, რამდენიმე წუთის განმავლობაში ვფიქრობდი “ტრენაჟორის” ქართულ ვარიანტზე და სავარჯიშო დანადგარის მეტი არაფერი მომაგონდა, ასე რომ ისევ ტრენაჟორი იყოს.

მასიური ტრენაჟორებია, რაც კარგია, რადგანაც რაც არ უნდა ირბინო და აქეთ-იქით იხტუნავო ის მაინც მყარად დგას და თავს უფრო კომფორტულად გრძნობ, ვარჯიშის დროს ასევე შეგიძლია უყურო ტელევიზორს (დაახლოებით 40 არხია), ყველაზე მეტად გამოვარჩევ Comedy TV-ის, რომელზეც რუსული Comedy Club-ის გადაცემები და მათი ნაწილები ტრიალებს სულ… თან მირბიხარ და თან ერთობი ან უყურებ რამეს.

ტელევიზორი მხოლოდ სარბენ/სატრიალო და მსგავს ტრენაჟორებზეა.

კიდევ დაახლოებით 8 ტრენაჟორია სხვადასხვა: პრესის, ფეხების, ფეხების სხვა ნაწილის, ხელების, მხრების, ზურგის, მკლავების და ა.შ.

გასახდელი საკმაოდ კარგია, მაგრამ როგორც ყოველთვის სივიწროვეა მაგრამ მაინც მოსახერხებელია ანუ დასაჯდომი ადგილი არის.

შხაპიც კარგია, ოთხი მოზრდილი კაბინაა

და რაც ყველაზე მეტად მომეწონა საუნა 

მგონი 7-8 წუთით შევედით და მთლიანად სველები გამოვედით უკან, ძალიან ცხელოდა, თან ქვებს წყალიც დავასხით და შესუნთქვისას ცხვირი მეწვოდა… ასე ძალიან მგონი არასოდეს არ გავოფლიანებულვარ.

რომელიღაც ბლოგერი მართალი იყო, რომ “დილატოში” “ჯეო მოდელსის” მოდელები ვარჯიშობენ, მგონი იყო რამდენიმე, ნუ გოგოები იყვნენ ყოველშემთხვევაში, მწვრთნელი კი მაგათ ეჩალიჩებოდა 😀

მთლიანობაში კარგი კლუბია, კარგი ტრენაჟორებით და ატმოსფეროთი. კარგად ივარჯიშებ და თან გაერთობი.

P.S. პირსახოცები თავისი აქვს, რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს ჩანთის მოცულობას, სკოლის მერე დავდივარ ხოლმე მე.

კლუბის ფეისბუქის გვერდი: Dilato Fitness Club

გუგლის პასუხი ფეისბუქს ანუ +1

ალბათ ყველა კარგად იცნობთ და არა ერთხელ შეხვედრიხართ ფეისბუქის “like” ღილაკს, რომელიც უკვე მთელ ინტერნეტსივრცეს მოედო.

ინტერნეტ-გიგანტმა გუგლმა კი მას პასუხი მოუმზადა, ღილაკი სახელად +1, რომელსაც ჯერ მხოლოდ თავისი ნებით ჩართული ადამიანები ხედავენ, მალე კი ყველა დაინახავს, ძებნის შედეგის თავზე.

მომხმარებელს შესაძლებლობა ექნება “დააპლიუსერთოს”, ალბათ მალე ასეთი ტერმინიც გამოჩნდება, საიტი და ამ ქმედებით საიტის რეკომენდაცია გაუწიოს მეგობარს, რომელიც იმავე ინფორმაციის ძებნისას პირველად სწორედ მეგობრის დაპლიუსერთებულ საიტს იხილავს.

Google-ში ამას “საზოგადოებრივი გამართლების(ნდობის) ნიშანს უწოდებენ” და ასეცაა, რა თქმა უნდა მე უპირატესობას მივანიჭებ იმ რესტორანს რომელშიც ჩემი მეგობარი არის ნამყოფი და რომელიც მას მოეწონა.

 

როგორც ჩანს გუგლი სულ უფრო და უფრო იჭრება სოციალურ ძებნაში, შარშან შემოგვთავაზა ძებნა ტვიტების მიხედვით, წელს +1 საინტერესოა რა იქნება შემდეგი?

გარდა ძებნისა, გუგლი სულ მალე საიტების მფლობელებს შესთავაზებს +1 ღილაკის დაყენებას საიტებზე და კონტენტის დაპლიუსერთებას საიტის დატოვების გარეშე, ხოლო უფრო მეტად დაპლიუსერთებული საიტის რანკის მაღალი იქნება. სწორედ აქ დაერხევათ “კონტენტ ფარმებს” ანუ საიტებს რომლებზედაც არის უამრავი keyword და არანაირი ინფორმაცია.

კიდევ შესაძლებელი იქნება რეკლამის დაპლიუსერთება ანუ რეკლამას დაემატება შემდეგი ფრაზა “რეკომენდირებულია მეგობრები მიერ”.

აი ვიდეოც რომელიც ტრადიციისამებრ ყველაფერი ანიმაციის გზით გაჩვენებთ.

წიგნ(ი) რომელმაც ჩემი ცხოვრება შეცვალა…

კარგი წიგნის კითხვა მიყვარს, მაგრამ არც თუ ისე ხშირად ვპოულობ ჩემი გადმოსახედიდან კარგ წიგნს, რომელიც მე მომეწონება და წაკითხვის შემდეგ მომინდება არ მქონდეს წაკითხული და კიდევ ერთხელ წავიკითხე, მომინდეს რომ ის არ მთავრდებოდეს. ასეთი შეგრძნება მხოლოდ რამდენიმე წიგნის წაკითხვისას გამჩენია. როდესაც წიგნში თავს კომფორტულად გრძნობ, როდესაც ძალით არ კითხულობ, როდესაც შენ პერსონაჟის ცხოვრებით ცხოვრობა, მასთან ერთად სუნთქავ, მხოლოდ მაშინ გეუფლება ასეთი გრძნობა, როდესაც შენი ნებით აიღე წიგნი და კითხვა დაიწყე და არა ვიღაცამ დაგავალა, მაგრამ იშვიათი გამონაკლიებიც ხდება, როდესაც დავალებული წიგნი მომწონებია, მაგალითად: წიგნი არაა, მაგრამ წიგნად ღირს, ერნესტ ჰემინგუეის “მოხუცი და ზღვა” ან ფრანკ კაფკას “წერილი მამას”.

ახლა რომ დავფიქრდი, რამდენიმეზე მეტი წიგნის ჩამოთვლა შემიძლია, რომლებმაც ჩემი ცხოვრება ერთი კვირით მაინც შეცვალეს, მაგრამ მაინც შემიძლია გამოვარჩიო რამდენიმე.

1. მექანიკური ფორთოხალი – ენტონი ბარჯესი

პირველი წიგნი რომელიც წავიკითხე და მართლა მომეწონა იყო “მექანიკური ფორთოხალი” და დღემდე ის ჩემ ერთ-ერთ ყველაზე საყვარელ წიგნად რჩება. ამ წიგნის შესახებ ვერც კი გავიგებდი, რომ არა ერთ-ერთი ფორუმი და იქ ამ წიგნის აქტიური განხილვა, თავიდან ვერც მივხვდი, რომ წიგნზე ჰქონდათ საუბარი, მაგრამ დაგუგლვამ ყველაფერი გამოასწორა. წიგნი საკმაოდ პატარაა, მაგრამ მე პატარა წიგნებსაც დიდ ხანს ვკითხულობ ხოლმე, ეს კი რამდენიმე დღეში წავიკითხე და ძალიან ვისიამოვნე… ეს რამდენიმე დღე მე ვცხოვრობდი ამ წიგნით… ვიყავი რძის ბარშიც, მწერლის სახლშიც, თეთრ ციხეშიც და საშინელ კინოთეატრშიც და ამბოხებულთა ბინაში… მეც ვუყურებდი დანაშაულის ამსახველ სცენებს ბეთჰოვენის თანხლებით, მეც გადმოვვარდი ფანჯრიდან და მეც გადავიღე სურათი მინისტრთან…

წიგნი არის გასაოცრად ჩამრთრევი, ვკითხულობდი ყველგან სახლში, გზაში, სკოლაში და დირექტორის მოსაცდელშიც კი.

ტრაგიზმით სავსე წიგნია, რომელიც იმ ტოტალიტარული მომავლისთვის გზამზადებს, რომელიც სუ ლ მალე დადგება. თვალთვალი, ყველგან თვალთვალი. ფუტურისტული სატირა არის, ხო, ახლა გამახსენდა, მაგრამ მასში დიდი დოზით არის ტრაგედიაც და დაახლოებით ასეთივე დოზით იუმორი.

2. თამაში ჭვავის ყანაში – ჯერომ სელინჯერი

მგონი ამ წიგნზე არ ღირს ბევრის დაწერა, რადგან ის ყველასთვის კარგად ნაცნობია, მეც, ალბათ როგორც ყველამ ვინც ის წაიკითხა, ჩემი თავი ვიპოვე ამ წიგნში, ჰოლდენს ჩემი ჩვევები შევატყვე. იმან უფრო მეტად გამაოცა, რომ ეს წიგნი დიდი ხნის წინ არის დაწერილი, მაგრამ დღესაც აქტუალურია, იმ მხრივ რომ დღესაც პოულობენ მკითხველები ჰოლდენთან საერთოს. ამ წიგნმა მასწავლა, თუ როგორ უნდა დალიო ვისკი უფასოდ, მგონი ამ წიგნში იყო ეს, ახლა ზუსტად ვერ ვიხსენებ. ეს წიგნიც უჩვეულად სწრაფად წავიკითხე, 3-4 დღეში მგონი, ნაკლებშიც და მეც მაინტერესებდა, სად ქრებოდნენ პარკიდან ზამთრობით ჩიტები.

 

 

 

 

3. დორიან გრეის პორტრეტი – ოსკარ უაილდი

ამ წიგნზე კინოც გადაიღეს, მაგრამ არ მომეწონა, ქერა დორიანი შავგრემანი გახადეს, უნამუსო იყო რეჟისორი/სცენარისტი აშკარად.

წიგნი რომელიც ყოველი ადამიანის დაუფიქრებელ სურვილს აღწერს, რა მოხდებოდა თუ იქნებოდი ცოცხალი. ცხოვრება ადამიანზე თავის კვალს ტოვებს, ყოველი ჩადენილი ცოდვა იარას ადამიანის სახესა და სულზე. დორიანი კი წლებთან ერთად არ იცვლებოდა, ყველაფერი მის პორტრეტზე გადადიოდა, რომელიც საშინლად გამოიყურებოდა, თავად კი სრულყოფილებას წარმოადგენდა ყველაფერში, მაგრამ ადამიანი არ არის შექმნილი იმისთვის, რომ მუდმივად იცხოვროს…

მეტს აღარ ჩამოვწერ დავიღალე, 1 საათია ვწერ. შევამჩნიე, რომ პატარა წიგნები მიყვარს, რომლებიც სწრაფად იკითხება, საინტერესოა…. არ მიყვარს წიგნი, რომელშიც დიდი თავებია, სჯობს იყოს ბევრი პატარა ვიდრე ცოტა დიდი თავი…. ამიტომ მიყვარს ელექტრონული წიგნები, პროგრესი ყოველთვის შენს წინაა, იცი რამდენი პროცენტი წაიკითხე უკვე….

მეტი ვიდრე სექსი [review]

თავიდან ძალიან, ძალიან, ძალიან ცუდად ვიყავი განწყობილი ამ ფილმის მიმართ, რამდენიმე მიზეზის გამო:

1. სახლიდან გასვლა მეზარებოდა.

2. თითქმის ძალით მივყავდი ძმაკაცს

3. გარეთ ციოდა.

მოკლე აღწერა

ფილმი “მეტი ვიდრე სექსი” (ინგ. No Strings Attached) სვავს ასეთ კითხვას: “შეიძლება თუ არა ორ ადამიანს ჰქონდეს სექსი შეყვარების რისკის გარეშე?” და პასუხი არის კი. ადამი (ეშტონ კატჩერი) და ემმა (ნატალი პორტმანი) ერთმანეთს 6 წლიდან იცნობენ, ბოლოს მათ ერთმანეთი საზაფხულო ბანაკში ნახეს სადაც ადამი გამოიქცა რათა თავიდან აეცილებინა მშობლების გაყრით გამოწვეული ტკივილი… მამამისი ერთ-ერთ პოპულარულ კომედიულ სერიალში მთავარ როლს თამაშობს და მას ყველა იცნობს… ბანაკში ემმა და ადამი სკამზე ზიან… ადამს ცრემლები წამოუვა… ემმა მას ხელს მოჰხვევს და ეტყვის, რომ ადამი მისგან სინანულს არასოდეს მიიღებს, ადამი კი ეკითხება:

-ხელს მომაკიდინებ?

– არა.

-კაი.

შემდეგ ისინი კოლეჯში ერთ-ერთ წვეულებაზე შეხვდებიან, ერთმანეთს გაიხსენებენ და სწორედ აქ დაიწყება მათი ურთიერთობა.

ადამი იაფი სერიალის გადაღებებზე მუშაობს ასისტენტად, თავისთვის წერს სცენარებს, მაგრამ არავის აჩვენებს მათ. ემმა სამედიცინოზე სწავლობს და ერთ-ერთ კლინიკაში პრაქტიკას გადის. დაკავებული ხალხი. ადამი ვანესას ხვდება, ის ძალიან სექსუალური და მიმზიდველია, ემმა კი თავის ცხოვრებას მარტო ატარებს და ექიმობისთვის ემზადება, კვირაში 80 საათს მუშაობს, 36 საათიანი ცვლები აქვს.

ერთ დღესაც ადამი აღმოაჩენს, რომ ვანესამ მას მამამისთან უღალატა და დაიწყებს დალევას… დილით ის იღვიძებს ემასთან სახლში, სადაც ხვდება რამდენიმე ადამიანი… ადამი დარწყმუნებულია, რომ მას იმ ხალხთან სექსი ჰქონდა… ისინი მას ატყუებენ… შემდეგ გამოდის ემმა და აწყნარებს მას… მას არ ჰქონია სექსი ქალიშვილ ინდუსთან, ქერა გოგოსთან და გეისთან, რომელმაც იმ წუთს აღმოაჩინა, რომ გეია, როდესაც ადამმა მის წინ შიშველმა ჩაიარა.

იმავე დილას ადამს და ემმას სექსი ექნებათ, რამდენიმე ჯერის შემდეგ კი გადაწყვეტენ ჰქონდეთ სექსი, მხოლოდ სექსი, დღეღამის ნებისმიერ დროს, როდესაც ეს ემმას დასჭირდება თანაც რაიმე პასუხისმგებლობის გარეშე. ეს ორივე მათგანს აწყობს, მაგრამ იმ პირობით, რომ მათ ერთმანეთი არ შეუყვარდებათ.

ჩემი შთაბეჭდილებები

ბილეთები დაჯავშნული გვქონდა, ამიტომაც 1 საათი იქ ყურყუტი მოგვიწია, თანაც გარეთ ციოდა, წვიმდა და ქარი ქროდა. ვიყიდეთ სასმელი, პოპ-კორნი არ მინდოდა და ავედით ზემოთ. ყველა ორში სათამაშო აპარატი გათიშული იყო, მაგრამ ეს იმის მერე აღმოვაჩინეთ რაც “ჟეტონები” ვიყიდეთ… “ჟეტონი” უბრალოდ ახალი 50-თეთრიანი იყო, მაგრამ ერთადერთ ჩართულ აპარატში არ ჩაეტია, ამიტომაც თავი დავანებეთ.

ხალხმა შესვლა დაიწყო და ჩვენც ჩავდექით რიგში. მესამე დარბაზში გადიოდა, საკმაოდ პატარა დარბაზში.

თავიდან კინო კარგად დაიწყო, იყო ბევრი ღადაობა, თანაც საკმაოდ კარგი და ეს ყველაფერი დაახლოებით შუამდე გაგრძელდა, ადამ სენდლერის და რასსელ ბრენდის სტილში რადაობდნენ ანუ dirty jokes და ვხოხავდი… მაგრამ ბოლოსკენ როდესაც უკვე რომანტიკა წავიდა… მონატრება, ზარები, ავტომოპასუხეები…. ძალიან გაწელეს… კი დრამატულ სცენებს უხდება გაწელვა, მაგრამ ასე ძალიან არა…

საბოლოო ჯამში კარგი ფილმი გამოვიდა. კომედიის, ეროტიკისა და რომანტიკის ნარევი… ნახევრად შიშველი ნატალი პორტმანი… ბედნიერი, კმაყოფილი, ნატირალი და კექსებში გასვრილი… მთლიანად შიშველი ეშტონ კატჩერი კმაყოფილი და სიყვარულით შეწუხებული.

ყველაზე მეტად ის მომენტი მომეწონა, როდესაც ადამმა ემმას დისკზე “მენტრუალური ნაკრები” ჩაუწერა… keep bleeding, keep keep bleeding love… 😀

ტრეილერი

ნიჭიერი [07.03.11]

ზუსტად ერთი კვირა გავიდა მას შემდეგ, რაც ერთი კვირის წინ ნიჭიერს ველოდებოდი, მეგონა რომ წინა ორშაბათიდან უნდა დაწყებულიყო, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ დღეს იწყება.

წელს ნაკლებ პრიკოლს, ღადაობას და უნამუსობას ველოდი, რადგანაც როგორც გახსოვთ მანამ სანამ ქასტინგზე მიგიწვევდნენ უნდა გაგეგზავნა რუსთავი 2-სთვის შენი “ნიჭის” მოკლე აღწერა. ეს წინდახედულობა ოდნავ შეეტყო კონკურსს, რადგანაც 33 წუთში 1100 ბრუნის შემსრულებელი ქალი ან ძალიან დასაცინად ან შემთხვევით მოიყვანეს ანაც ის უბრალოდ ქასტინგზე მოვიდა და ისე უბრალოდ შეუშვეს, თანაც ამ ქალის შემთხვევაში ნიჭი არაფერ შუაშია, უბრალოდ მას ვესტიბულარული აპარატი ან არ აქვს თანდაყოლილად ან მისი ფუნქციონირება გაუარესებულია, მაგრამ მგონი ერთხელ კინაღამ წაიქვა.

სულ სულ პირველი ქალი მიშელ ჯექსონზე რომ ცეკვავდა ის, არც ისე ცუდად ცეკვავდა მაგრამ სიმღერა რომ დაიწყო ერთ-ერთ მასწავლებელსაც კი გადააჭარბა ისე ამატკია ყურები.

მთელი ნიჭიერის განმავლობაში სულ ვტვიტავდი და ვტვიტავდი და გამიჩნდა იდეა, რატომ არ შეგვექმნა ჰეშტეგი “#ნიჭიერი”

ყველაზე მაგარი კაცი და თანაც დასამახსოვრებელი იყო დაკი, არ მახსოვს რა ჰქვია, მაგრამ მაგარი კაცია, ცეკვავს კარგად და თანაც დონალდივით ლაპარაკობს ხმის მორფინგის გარეშე.

ერთერთი ყველაზე კარგად დადგმული ნომერი იყო “მატრიცა”. სინქრონი იყო კარგად გაკეთებული და კიდე იდეა იყო ძალიან მაგარი, მაგრამ მგონია, რომ სადღაც ინტერნეტში ნახეს ეს იდეა, თაც მგონი მომესმა, რომ ვიდეოდან გადმოიღეს. მგონი.

ყველაზე სახალისო იყო კვინტეტი, ძმების. თანაც კარგად უკრავდნენ და საერთოდ ეგენიც “დაქივით” მაგარი კაცები არიან, მხიარულები. შეიძლება ჩემი სიმპათია ამ კვინტეტის მიმართ არ იყოს ობიექტური რადგანაც ძალიან მიყვარს ჩასაბერი ინსტურმენტები

შემდეგი იყო მათემატიკოსი ბიჭი, რომელიც გეგას თქმისა არ იყოს “ჯაან მაგარ ხმაზე იყოო…” გეგამ “მაგრად” თქვა ეგ 😀 შეიძლება ძალიან ჭკვიანია და ციფრებსაც სწრაფად ამრავლებს ერთმანეთზე, პირველი ფორმატში არ ჯდება და მეორე ჩემი ძმაკაცი სანდრო 1 კლასიდან ამრავლებდა სხვადასხვა ორნიშნა და სამნიშნა რიცხვებს ერთმანეთზე, ასე რომ… თან “და სწორი პასუხია….” ეს ალბათ წამყვანებს უნდა ეთქვათ ანდაც ის ძალიან იყო დარწყმუნებული თავის სისწორეში…

შემდეგი იყო 30-კაციანი ჩირ ლიდერთა ანსამბლი. მერე რა რომ იმ გოგოს ცეკვის და ანსამბლის სახელი აერია ერთმანეთში, არ იყო ცუდი უბრალოდ ძალიან ბევრნი არიან და რამე რომ მოიგონ ვის შეხვდება პრიზი? უეჭველი ხელმძღვანელს.

ის ტიპი ხელით, რომ რაღაცებს წვავდა და შემდეგ მთელი დარბაზის გათიშვას იმუქრებოდა რავი… თან როდესაც გადიოდა ხელს იშვერდა ისევ ხალხისკენ… ემშვიობებოდა თუ?

ამის მეტი ყურადღებით არ მიყურებია, თუმცა მაკას მიერ რეკომენდირებულ ნიცას ვუყურე და მართლაც ძალიან მომეწონა… კარგად ცეკვავს და ძალიან სასაცილო და საყვარელი გოგოა… ❤ თან პატარაა და კარგად ცეკვავს უკვე… იდეა ცეკვის და დადგმა კარგი იყო და მუსიკა ერთმანეთში კარგად გადადიოდა. თან ეს ბავშვი სულ რაღაც 8 წლისაა.

შემდეგ კვირას ვიხილავთ მოტეხილ ხელ-ფეხს და თუ გაგვიმართლა კისერსაც… კიდევ 2 საათი ვიხოხებთ სიცილისგან და მოვუსმენთ რაღაც კარგ სიმღერას.

%d bloggers like this: