შემოდგომა მოვიდა წითელ-ყვითელ ფერებით… – fuck!

უკვე 3 სექტემბერია, შემოდგომა უკვე 3 დღეა აქ არის, კარს მომდგარა კი არა შიგნით შემოვიდა და 3 დღეა სახლში მიზის.

ყოველთვის მიყვარდა შემოდგომა, იმიტომ  რომ არ ცხელა, არ ცივა, წვიმს, გაცვია არც თხლად და არც სქლად – მოკლედ კაია. მოღრუბლული ამინდები, ქარი, შიგადაშიგ წვიმა, ცოტა ცივა კიდევაც.

მაგრამ შემოდგომა მანამდე მსიამოვნებდა სანამ სკოლა შემზიღდებოდა, შემძულდებოდა და ყოველი იქ მისვლა ტანჯვად არ მექცეოდა.

ყოველთვის მიყვარდა სკოლა, მართლა ძალიან მიყვარდა, კლასელებიც ძირითადად მევასებოდნენ, ვინც მიყვარდა იმათთან ახლაც ძალიან კარგად ვარ (ბავშვობის მეგობრები და რამე) ვინც არ მევასებოდა კიდე ახლა თითქმის მძულს, ვინც მევასებოდა კი ნაწილი აღარ მევასება.

მოკლედ ძალიან ბევრი რამ შეიცვალა და აგერ უკვე მეორე წელია შემოდგომა და შესაბამისად სექტემბერი სკოლასთან და შესაბამისად ყოველდღიურ უსიამოვნო შეგრძნებებთან არის დაკავშირებული.

სკოლა არ შემძულებია მასწავლებლების ან საგნების გამო, იმათ მოუხერხებ რამეს – უბრალოდ შეიცვალა ის გარემო რომელშიც წელიწადში 8 თვეს ვატარებ – არ ვიცი ის ჩემთვის უინტერესო გახდა, მომაბეზრებელი თუ გამაღიზინებელი მაგრამ მაშინაც კი როდესაც ამ გარემოს სკოლის წითელი კედლების გარეთ ვნახულობ მაინც ვგრძნობ დისკომფორტს.

ზაფხული თითქოს ახლახანს დაიწყო, უფრო სწორად არდადეგები, 3 თვიანი – თითქოს ძალიან დიდხნიანი თავისუფლება მაგრამ სულ რაღაც 2 კვირაში დაიწყება სკოლა, 9 თვიანი – უფრო დიდ ხნიანი, ყოველდღიური დისკომფორტი.

უკვე ვეღარ ვიუსაქმურებ ამდენს, ვერც კომპიუტერთან ვიჯდები ამდენს, ვერც სადაც მინდა წავალ და ვერც რასაც მინდა ვიზამ ამდენს.

არადა როგორ მიყვარდა შემოდგომა, წვიმა, ქარი, გამხმარი ფოთლების ხმა როდესაც დააბიჯებ…

ხო სამწერტილიანი და ცოტა რაღაცნაირი დასასრული, მაგრამ არა. ~ მინდა მოვიდეს შემოდგომა აგრილდეს, ყველაფერი ისე მოხდეს როგორც უნდა იყოს მაგრამ სკოლა არ დაიწყოს რა. ჯერ.

სიგარეტი არ მომყიდეს!

დღევანდელი დღე ალბათ ისტორიაში არის შესატანი, 2011 წლის 2 ივნისი – დღეს პირველად არ მომყიდეს მაღაზიაში სიგარეტი! მიუხედავად იმისა, რომ ჩემთვის არ მინდოდა და ეს მოლარესაც მოვახსენე, მან სიგარეტი არ მომყიდა.

მისი კითხვა სრულწლოვნობის შესახებ იმდენად მოულოდნელი იყო, რომ თავიდან მეგონა, რომ მომესმა, შემდეგ, რომ გამეხუმრა, მაგრამ როდესაც სასურველი შეფუთვა არ მომაწოდა დავრჩი პირღია.

თვითონ ის ფაქტი, რომ მოლარემ არასრულწლოვანს სიგარეტი არ მიჰყიდა სასიამოვნოა, რადგანაც არ მახსოვს აქამდე ასეთი რამ მენახა. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში ისევე როგორც სხვა სახელმწიფოთა უმრავლესობაში არასრულწლოვანთათვის სიგარეტის მიყიდვა აკრძალულია, პირადად მე არაერთხელ მიყიდია სიგარეტი.

მაინტერესებს ეს ამ მოლარის ინიციატივა იყო თუ ამ სუპერმარკეტში ზოგადად არ ყიდიან სიგარეტს მოზარდებზე, რამდენიმე დღეში როდესაც სხვა მოლარე იქნება, შევივლი, სიგარეტს მოვითხოვ და ვნახავ თუ მომყიდიან.

თუ მეორე ცდაზეც არ მომყიდეს ესე იგი რაღაც ხდება, რაღაც კარგი.

მახარებს ის, რომ კანონმორჩილობის დონე ამაღლდა, არა მხოლოდ მაღაზიებში არამედ ზოგადად ყველგან, თითქმის ყველგან.

მარხულობ, მაგრამ (დაუმთავრებელია :(

შენ მარხულობ? მე არა, არ ვმარხულობ იმიტომ, რომ ოჯახში მარტო ვერ ვიმარხულებ და თანაც არამგონია გავძლო, მაგრამ ბევრი ხომ მარხულობს, ეკლესიაშიც დადის, აღსარებასაც აბარებს და შაბათ-კვირას წირვებსაც ესწრება. შემდეგ ხმამაღლა ამბობს, რომ ის მარხულობს, რომ ის ძალიან მორწყმუნეა და ა.შ. მაგრამ სინამდვილეში კი ისინი ისევე მარხულობენ როგორც მე უბრალოდ ყველაფერ სამარხვოს მიირთმევენ.

გაიარეთ მაღაზიაში და სამარხვოს ყველაფერს აღმოაჩენთ: კარაქს, მაიონეზს, შაურმას და ტორტსაც კი.

– რატომ ჭამ სამარხვო მაიონზეს?

– სამარხვოა და კვერცხი არ აქვს შიგნით, მცენარეულ ზეთებზეა და…

მგონი მარხვა დიეტას გაუტოლდა.

მგონი მარხვის არსი არ მდგომარეობს გარკვეული ნივთიერების არ მიღებაში, არამედ მისი არსია თვით-დასჯა ჩადენილი ცოდვების გამო და ა.შ.

ათეისტი არ ვარ, მჯერა იმ ერთის, უზენაესის და ერთადერთის არსებობის, მაგრამ არ ვმარხულობ.

და არ მინდა ვიმარხულო ისე თუ არ მოვიკელი რამე, არ დავისაჯე თავი და უბრალოდ არ მივიღე რძის ნაწარმი.

რატომ უნდა მოვიტყუო თავი, რომ ძალიან მორწყმუნე ვარ?

არ დავდივარ ეკლესიაში და რა? ნაკლებად მჯერა? და ვინც დადის იმას მეტად?

თუ არ გინდა ნუ იმარხულებ, არავინ არ გავალდებულებს და არ გსჯის იმის მიხედვით მარხულობ თუ არა. თუ დიეტაზე ხარ და ამას მარხვაზე ყოფნით მალავ სჯობს თქვა, რომ უბრალოდ დიეტაზე ხარ, არ უნდა ამას მალვა.

ვერ ვამთავრებ პოსტს. იყოს როგორცაა, თავისას ამბობს მგონი.

გლობალური უინტერნეტობა

სახლში 6-ის ნახევარზე მოვედი და მაშინვე ინტერნეტის არ არსებობა მაგებეს… 15 წუთიანი ლოდინის შემდეგ დავიწყე რეკვა…

ერთ ნომერზე ამბობდნენ, რომ ნომერი არ იყო სწორი, მეორეზე, რომ ქსელი დაკავებული იყო, თუმცა შემდეგ გავიდა და გლობალური ხარვეზის გამო ინტერნეტი შეფერხებით მომეწოდებოდა, რისთვისაც ბოდიშს მიხდიდნენ კიდევაც.

თუმცა ინტერნეტის არ ქონას დადებითი შედეგიც ჰქონდა:

ვიმეცადინე ყურადღების გაფანტვისა და ფეისბუქის გარეშე 😀

მაგრამ სასურველი პოსტები ვერ დავწერე, იმედია ხვალ კიდევ მომივა აზრები.

თუმცა ბლოგს მაინც 160-ზე მეტი ნახვა აქვს და ჩემდა გასაკვირად ყველაზე რეიტინგული პოსტია

თაკო ფხაკაძე…სიდებილესაც აქვს საზღვარი

მაგრამ ძებნებში თაკო ფხაკაძე არც არის ნახსენები, სულ ფეისბუქიდანაა ხალხი O.o

კარგიცაა ანუ შეარდება…

სამაგიეროდ ეძებდნენ მაგარ გოგოებს და ვეფხისტყაოსნის ქალებს.

facebook გადადის…

facebook გადადის… თავისი ოფისიდან, პალო ალტოში, მენლო პარკში, სან მიკროსისტემსის ყოფილ კამპუსში.

ოფიციალურ პრეზენტაციას facebook-ი სამშაბათს, 8 თებერვალს გამართავს უკვე მენლო პარკში.

სოციალურ ქსელში ამ მომენტისათვის დაახლოებით 2000 ადამიანია დასაქმებული და ცხადია მათ არ სურთ პალო ალტოში ადგილის ამოწურვა, თანაც რამდენიმე თვის წინ მათ სან მიკროსისტემსის ყოფილ კამპუსთან ორი ნაკვეთი იყიდეს რაც მათ უფრო მეტი ადამიანის დაქირავების საშუალებას მისცემს.

მე კი ჩემ პოსტში პალო ალტოს მენლო პარკით ჩამაცვლება მომიწევს, მაგრამ ალბათ სამშაბათს. 😛

რატომ დავიწყე ბლოგინგი?

ბლოგინგი 1 წლის წინ დავიწყე დაახლოებით, მაშინ როდესაც აღმოვაჩინე ჩემთვის ბლოგოსფერო, ვიფიქრე რატომ არ მეცადა.

სულ რამდენიმე ბლოგი მაქვს გამოცვლილი, ზოგჯერ სახელი არ მომწონდა(არ ვიცოდი რომ ბლოგერზე მისამართის შეცვლა შეიძლებოდა, მაგრამ არასოდეს შეცვალოთ ის, მთელი ინდექსაცია გაქრება.), ზოგჯერ დიზაინი, ზოგჯერ მბეზრდებოდა და ა.შ.

ბოლო ბლოგმა რომელიც ბლოგერზე არსებობდა და არსებობს კიდევ იმიტომ იარსება და არსებობს ამდენ ხანს, რომ ერთი პერიოდი ძალიან აქტიურად ვპოსტავდი და მერე დამენანა ბლოგის წაშლა და ამიტომაც მაქ ახლა ამ ახალზე ამდენი ძველი პოსტი. :იმპორტესქპორტრულზ:

თავიდან მსოფლიო თასი იყო აქტუალური თემა, შემდეგ არ მახსოვს(შეგიძლია დაათვალიერო ძველი პოსტები) შემდეგ კომპიუტერი 1 ლარად, რომლის შესახებაც ინფორმაცია ჟურნალისტებზე ადრე მქონდა, უბრალოდ მივედი ალგორითმში რამდენიმე დღით ადრე და მითხრეს რასაც ყიდდნენ ამ 1 ლარად.

თავიდან უბრალოდ იმიტომ გავაკეთე, რომ მაინტერესებდა, მაგრამ დავანებე თავი რადგანაც ბლოგერზე “ტრაფიკი” ნულოვანი იყო. აქ 1 კვირაში უფრო მეტი ნახვაა ვიდრე იქ თვეში, დღეშიც კი მქონია აქ უფრო მეტი.

ახლა ახალი “შემართებით” დავიწყე და ისევ ამ შემართებით მოვდივარ, DailyPosts-ს მადლობა იმისათვის რომ ყოველდღე გვაწვდის ახალ თემებს, ამ პოსტის იდეაც მისი მოცემული, თუმცა რატომღაც ყოველთვის ნარცისული თემებია, სულ შენ თავზე უნდა წერო :/ მაგრამ წერ მაინც.

მოკლედ სულ ეს იყო. 😀

%d bloggers like this: